Yorgunum artık yorgunum dostum
Takatsiz bakışlarda bitkinim dostum
Yollar hep büyüyor gözlerimde
Bitmez çilelere girmişim dostum
Yollar ve yıllar, dikenli güller
Yorgunum dostum, çok yorgun
Beynim yorgun, ruhum bitap
Kalbim bitik, yüreğim sessiz
Küskünüm her şeye ve hayata
Kırık bir kalp var bende
Herkese zarar veriyorum, yıkıyorum
Yaptığım hiç iyi bir şey yok gibi tanrım
Ne yapacağını bilmeyen zavallı ruhum
Umutsuz çırpınışlar içinde çaresizim
Gün doğmuş her taraf pırıl pırıl kime ne
Yürekler kabarmış, gözyaşı sel olmuş
Umurunda mı dünyanın kan ve gözyaşı
Her anda canlar gidiyor yüz binlerce
Üç adım ötede binlik discolar dolu çılgınca
Dünyanın gerçeği hamda acı gerçeği
Çıkmaz sokaktayım, yol bitti
Dönüş yok artık, çareler bitti
Hicranlı bakışların feri gitti
Hüzün pınarı kurudu da gitti
Yar olmadı kimse dünyaya
Sokaklarda doyasıya top peşinde koşamam ki
Bahçedeki armut ağacına çıkıp haylazlık yapamam ki
Babaannemin, babana söylerim bak demesine gülemem ki
Her şey için artık çok geç,
Ne top peşinde koştuğum sokaklar kalmış,
Ne de bahçemdeki armut ağacı yerinde
Yalnızlık kimsesi olmamak derler,
Yoksa yalnızlık, kimse olmamak mıdır?
Bilmem ki, belki de yalnızlık boyut farkıdır
Hani derler ya mantalite farkı, bu o olmalı,
Garip bir dünya içinde gariplikler komedyası
Gecenin ıslak soğuk mırıltıları
Çiğ taneleri, inci gibi gözyaşları
Süzülüp giderken ıslatıyor yanakları
Derin izler bırakıyor ince girdapları
Dertli dolap döner durur gözlerde
Yorgun gözlerimin ışıltısı artık kaybolmuş
Artık vücut da pes etmiş, umut kaybolmuş
Koşuşturmalar içinde yürekler hep kabarmış
Hayat bağları incelmiş, tutacak güç kalmamış
Yüreğimin ince sızısı dinmek bilmiyor
Ağlama bebeğim gözyaşların incinmesin
Gülümse hep ne olursun, güneşin tükenmesin
Sen safsın sen temizsin, temiz kal ne olursun
İzin verme vahşiye vahşete gül hep ne olursun
Kanlarla gözyaşları ile talan edilmiş tüm dünya
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!