Hiç kimseyi sevmiyorum artık
Bu kelime yalan oldu artık
Bütün ağaçlar yalan oldu
Kuşlar böcekler hep yalan
Tat yok toprak üstünde
Maskeli balo başlıyor yine maskeler ışıl ışıl
Gerçek yüzlerinden utananlar maskeli şimdi
Sahte tebessümler yerleşmiş maskelere bir bir
Arkasındaki korkuyu saklamak amaçları şimdi
Masken yoksa giremezsin hiçbir yere bu âlemde
Aşklar insan gibidir. Doğar, büyür, ölür
Mevsimlerin Akışı gibi, akar, yoluna gider
Sevgi de solar gülüm bir gün o da ölür
Hayatın dikenli acımasız yolu gibi, çileli
İlkbahar, hayatın uyandığı, mevsim
Umudum beni hayata bağlayan tek bir kelime
Mum gibi erimekte her biri, harf harf, hece hece
Gözlerimdeki ışık sönmekte gün gün, gece gece
Yüreğimin sızıları dinmekte an an, sene sene
Gözlerim, ellerim kalbimin dışa vuran acı bir yüzü
Sahte yüzler, aptal simalar
Etrafta kaynıyor riyakârlar
Ben riyakâr, sen riyakâr, o riyakâr
Herkes riyakâr
Menfaat çarkları çevirmiş çevremizi
Kaçamazsın! ...
Koşuşturma içinde geçen günlerim
Boşu boşuna akan su gibi
Gözyaşlarının aktığı ince yol gibi
Ağlatıyor beni ince hayat çizgim
Nereye baksam gam keder gözyaşı
Her gecenin sonunda uzanırım güneşe ve umuda
Sevdalarımın, umutlarımın tükenip bittiği zamanda
Ufak bir ışıltının umut olup büyüdüğü ilkbaharda
Bir başka bahara kalmış umutlarım, yitik sevdalarda
Küçük kalbimin derinliklerinde inceden sızılar içinde
Yorgunluk değil bendeki
Yılların yükünün ağırlığı,
Bu ağırlık ne? Diye sorsan...
Bilmem ki Gönül yorgunluğudur belki,
Kış soğuğunda yediğim ayazdır belki
Dosttan gelen bir gülün dikenin yarası belki
Sokaklar kalabalık, yalnızlığıma inat
Herkes kendi âleminde, her fert ayrı dünya
Çelişkiler içinde ayrılık türküleri çalıyor
Gözlerde yalancı tebessümler hüzün gizli
Kahkahalarla gülüyorum içimdeki gözyaşına inat
YALNIZLIK,
Etrafında kimse olmaması değil,
Etrafındaki sayısız kalabalığa rağmen,
seni anlayacak hiç kimsenin olmamasıdır.
YALNIZLIK,
Anlaşılamamaktır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!