Gölgen yetermiş Babam.
Sen gidince anladım.
Nefesinin varlığı yetermiş de bilemedim.
Sen gittin ya...
Çölde güneş altında kalmış gibiyim.
Yağmurda ,fırtınada sokak ortasında kalmış evsiz bir kedi gibiyim.
Solgun yapraklarında nazlı kelimeler
Birerbirer dizilmişler seni anlatıyorlar
Hüzün bakışlı gecenin parlak mehtabı
Işıklı dalgalarında da seni anlatıyorlar
Gören gözlere her yerde sen varsın
Çok yalnızım, çevremde bir sürü kalabalık
Ama ben kendi yalnızlığımla baş başayım
Kimse anlamaz derdimden,
Kalbimin ince sızısından
Yüreğim yangın yerinden beter
Gözyaşlarım incecik, dökülür içten içe
Gurbet ellerde dertler yumak olur
Gönlümdeki gerçekler hayal olur
Dünya hayatı da bir gün yalan olur
Dağlar denizler en sonunda kül olur
Ciğerler yanar, kokusunu dünya duyar
Gözlerim yaşlı, gönlüm yaslı
Yüreğim sende kaldı dün gece
Hasret içimde kanlı ok gibi saplı
Aklım, fikrim sende kaldı dün gece
Gülmeye hasret kalan şu yüzümde
Dünya bu, herkes kendi âleminde
Kimi sevinç içinde, kimisi gözyaşı
Ağlamak çare değil, pes etmek hayat sonu
Tut ellerimden çıkalım aydınlığa doğru
Dünyalarımız farklı gülüm,
Baktığımız pencereler farklı,
Sen hep siyah görüyorsun,
Benim ise dünyam hep beyaz
Dünyalarımız ayrı ayrı gülüm,
Karanlık ve yalnız gecelerin ortasındayım
Korkunun o hain pençesi gırtlağımda
Nefesimi zor aldırıyor bana
Umutsuzluk denizinde ışığa hasret
Bozuk atıyorum zamanın tiktaklarına
Geceler, geceler yaman geceler
Feryatları duymayan sağır geceler
Gözyaşlarını örten zalim geceler
Gönlümü yıkan kalleş geceler
Kalbimi sızlatan, gönlümü titreten
Geceler bitecek sonunda
Güneş doğacak bir gün
Gözyaşım diner mi sonunda
Yüreğimin sızısı biter mi bir gün
Yok, yok bahtım kara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!