Büyüledi rayihan, mestaneye döndürdün
Gönül hanemi yıktın, viraneye döndürdün
Gölgeni adım adım izlemek sevda bana
Yönüm, yolum hep sana; pervaneye döndürdün
Bomboş sokaklar bugün
Caddelerde bir hâl var
Akıl küt, mantık sürgün
Asker dolu her bulvar
Ne oldu, ne var
Korkutmuyor hiç beni, inkâr ettiğin gerçek
Sana söylemediğim bir ihtimal daha var
Ya konuş içini dök veyahut sineye çek
Sana söylemediğim bir ihtimal daha var
Haydi bil...
Biz ikimiz yalnız
Gözlerinin karasını pencere pervazına bırakan
Gözetlesin diye içimizden gidenleri.
Bir yerde
Söylenmemiş türküleri dinlemeyi seçtik mırıl mırıl
Kâinat yaratıldı o gün İstanbul ile
Feza kör bir karanlık; yoktu ay, güneş bile
Yedi tepe üstünde sonsuzluğa bakışın
Başlangıç noktasıdır zamandaki akışın
Semada Kehkeşanlar etrafını yaldızlar
Çehreni hayran hayran seyre daldı yıldızlar
Bitti saltanatın hükümdarlığın
Yolunu usulca tut uzakların
Farkına vardın mı ihtiyarlığın
Kırıştı mı alnın ve şakakların
Bin yıl yaşayan da yine kanmamış
Ardında kaç güneş battı yürürken
Beklediğin durak yol bozuk çıkar
Gölgenin peşinde ayak sürürken
Kapılıp gittiğin kul bozuk çıkar
Takvimler engeller ilkbaharını
Keder yüklü gözyaşı
Mazlumun, yakar beni
Çatlarken sabır taşı
Tam ikiye yar beni
Haber saldım dört yana
Her adım sonunda kaçar ufuklar
Yittim gölgelerde bulamıyorum
Her akşam her gece sabaha kadar
Yittim gölgelerde bulamıyorum
Hasret ağır yüktür çekemez herkes
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!