İNSAN BİR MUAMMA
Şeklen insan, bu zamanın insanı
Ne söylüyor, anlaşılmaz lisanı
Kendi âlâ, sende arar noksanı
İnsanda üstünlük, takvâdır takvâ
İNSAN BİR MUCİZE
İki kolla, iki ayak
İki gözle, iki kulak
Kafa ile gövde, bacak
Elde ve ayakta parmak
İple çektiğin yarın, yeni süprize gebe
Ecel bekler pusuda, seni edecek sobe
Dalâleti seçenin, yüzü dönük tağuta
Hakka muti olanın, kıblesi olur Kabe
İradesi hür olan, serbest seçer yönünü
İNSAN EŞREFİ MAHLÛK
Vakit tamam olunca, ölüm anlık mesele
Karşı koymak imkânsız, edilmez mukabele
Gidene rahmet olsun, kalanlarda velvele
Her nefse ölüm vardır, bunu etmeli idrak
İNSANIN HÜLÂSASI
Tartışmaya açılmaz, inançlar ile kutsal
Zâlim zulümden caymaz, vahşîler olmaz uysal
Kötüyü verme misal, olmaz kötüden misal
İnsanın insanlara, olmalı hep saygısı
İNSAN İNSAN
Önce sana eder ihtar
Önemlidir elbet miktar
Müsrif olan kesin batar
Tasarruf etmeli insan
İNSAN İNSANDAN ARİ
Sakınmadan söylerler, koca koca lafları
Tahrik eder, kandırır, hazırda ki safları
Azıcık dikkat etsen, göreceksin gafları
Tilkinin planları, gagadaki peynire
İNSAN İNANSA
Yarını ip ile, çeken insanın
Makbul bir akılı, olmasa gerek
Yoksa yok mu, amelinde noksanın
Dünyaya geliriz, el kadar sabi
Bilemeyiz, günah ile sevabı
Yavaş yavaş zihinlerden silinir
Yaş on beş deyince, çocuk zehabı
İnsanoğlu, çeşit, çeşit
Kimi sübyan, kimi reşit
Beynelminel kanunlarda
Tüm insanlar, hepsi eşit
O zaman, zulümler neden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!