Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

Ses yok mu! Ses yok mu?
Any voice? Ye,just a silence:
Nuthin' for the noise;
O,but! (Fakat! ...)
Okyanusların gerçekçicesidir:
Let me give these,

üst köklerde
bir yeraltı var
bulutlardan bile yüksek,
yeryüzünde

ışık almayan

bu harita var ya bu harita,
gökte ve asılı;
ve o, asılı bulunmadı.

gerçekleştirildi.
bu harita var ya bu kırmızı,

Bir zar atımı mesafede işte, bir zar atımı …
Özü her şeyin..
Burada ve orda, şu yatak..
Şu kalbur üstü.
Seçilmiş,
ve ensiz,

Aşkımın kollarıyla sarıyorum seni.
O toplama kampına götürmüşler seni -
bir noktada, sabra gülüp geçen
-adın sanı pek bilinmeyen, yakınında
Prag'ın o ve şu faydacı kaplıca.
Bense ya Herr'in (!) sığınağındaki

Ayın ışığından şiirin,
Bir göz odada süzülerek geldi.
Açılır da
Duran karşında
Uçuşan tül perde,
O ipek savuran ince rüzgar hiç dinmez.

Arkadaş-mazgal deliği'ne bile mi kilit vuruluyor,
yalansı anların hür ü -üü! ağlayayım barii! meti ne
-ne, ne, söylesene; tekrar birleşmek için,
tekrar sevgili olmak için, güç toplayabilmek için tekrar;
aynı kişiyle! aynı kişiyle! sahi onun işi neydi? ?
Bilemiyorum, bilemiyorum, sadece oturup düşünüyorum

Bir kontürün lugatı çok geniş, kollarınla bu geçtiğine yetiş;
Gerinerek arkanda kalana, bu kontürün haznesi çok geniş.

Kolayken bir laf, seçer de en kolayı, etraf olunca dolunay;
“iki” adına, geçerek iğne deliğinden, bir kurt ulumaya başlar.

~~~~~~ Her şeye sahipsin,
~~~ Artık bulamıyorsan, yitirdiğini:
~ Kaybolduğunda,
Birini gerçekten sevdiğinde -
Kaybetmediğinde!

Sallanan ölüler 'kel tutar',
(Yani çıplaktır:Dürüst - duygular)
Doğan güneşi,bir şafak vakti:
Kimse bunu beklemiyordu
Halbuki;
Bir 'sabaha yakın vakti',