Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

1.

Umutla başlayalım
Güzel günlere, umutla!
Ve çevreleyen “asalak,
Kara-perdesini”

Ne kadar yaklaştıysak Mars'a
O kadar Ay'dan uzaklaştık;
(Hala imalatçılar olsa da burada.)
Çünkü AY'ın arka yüzü,
Onun haykırışlarında:
Mars'a biz fazlaca

“Kimsenin yan yana yaşadığınız diğer dinlerin mensuplarıyla aranıza girmesine izin vermeyin. Aranıza korku ve kızgınlık sokmaya çalışıyorlar. Engel olun! ”
Anglikan Kilisesi
-

Bahçesinden ulu o tırsmış mağaranın, Vaha’nın;
Dinlenmekte Oasis, bir gün doğumu gibi.

evli nişanlımla kanla duvaktayım,
kimse beni geri çeviremez;
öpmek için geri arzudayım,
kimse beni geri döndüremez

seçmek için onu seçtim,

Kara tahtaya yazmaya çalışıyorsun 0.5 kalemle.
Una buluyorsun ‘beyazımsı-balçıksı hamuru’:
Bembeyaz mezar taşlarından güvercin ama, uçuruyorsun;
Gecenin zifiri karanlığında, alacakaranlığın geceyi terk edişinde:
Tütün çiğniyorsun, sakız çiğnerken, iyi, hoş da;
Yaparken bunu, sararıp düşmesin, ilkbaharı gibi hazanın:

b.

Gün ışıdı bir ikindi vakti ve
tuhaftır bundan güç buldu kendi tozlarını
serpen yıldızlar,
onları içlerine katan gökadaların, şurasına burasına …

O açtı, çiçek soldu, arada el fal baktı.
O roman’a yenilmemiş, yazarlığına serilmiş;
zamanın doğasını, doğasını onun andı!
Genişliyor küre hacimsel, kütle;
öz, korunmaz denemez!
Işık burada değil, o çok güçlü, ışık uzakta;

There was fire, on ice;
As deuce, at first,
Which brought gun
And it caused a drought -
A drought, containing bullets
-Gives an empty oasis

Aşkımın kollarıyla sarıyorum seni.
O toplama kampına götürmüşler seni -
bir noktada, sabra gülüp geçen
-adın sanı pek bilinmeyen, yakınında
Prag'ın o ve şu faydacı kaplıca.
Bense ya Herr'in (!) sığınağındaki

Ayın ışığından şiirin,
Bir göz odada süzülerek geldi.
Açılır da
Duran karşında
Uçuşan tül perde,
O ipek savuran ince rüzgar hiç dinmez.