Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

Her şeydir,

İyi niyetini buna yöneltmekse,
Sonuçları toplamaktır.

Asla nefret istemeyin,

bir çember
döne döne uzaklaşılıyor.
ve çember
kanter.

biliyor mu kendi bileşenlerini?

…

:Dev kumsal karıncası gibi
Sersemsepet koşuşkan hareketleri ancak bana
Da itici gelir …
Ama yine seri hareketli

Ve kuyusunda yükseliyor, tren rayı hattının vagonlar arası bölmelerinin tekinde..
yücelirken kuyudaki su yükseldikçe ani getiren bu hava akımıyla....
Yükselirken su, tepesine yaklaşılınıyor kuyunun: işte orada var
yeni bir savaş, ya da yeni bir barış -ebedi- ellerin kazdığı
Ve kazdığı, yükselttiği bu: köpüren duru
aynasında boyutun zaman olmadığı

Sakız dağında yaşayan bir kız vardı.
Bebek mi bebek ve hep öyle olacak:
Bağıracak salladığında, hep gülecek.
Yıldızlar yapışmış birbirlerine, böyle duracak.
Düşmezlerdi, sönmeyen mumu gökyüzünün.
Dün'ün; kız yapıştırmıştı ışık ampullerini.

Ne gariptir Dört’le Dokuz,
hem tıpatıptır birbirlerine -
- “tıp! tıp …”
- “şşt, sessiz ……
- hem de bunları görünce dokuz doğururuz:

Yerecek yer arıyor emek-bebek, biberon kullanarak sütünü içerek
-

arı gibi sokarız kendimizden
canımızdan çıkarıp kendini bilmez dellenmelerden.

KARA* GÖLGELER YAKLAŞIYOR,
GÖRÜNMEDEN GEÇİYORLAR
(İNTİZAMLA
TERTİPLENMİŞ BİR ÇİM HALIDAN,
WOW, GÜZEL PARA HARCAMIŞLAR, WOW *-)
ZOMBİ TİPLİ ŞEYLER,

Bakın ona! etçil o.
Barzani'yle hoşbeşte.
O da, ne ise; birazdan aldatıp gidecek
-amerikan rice pirinçleri elinde bohçada Hısımı, aşiret reisi Ross Wilson'u taşıyor.
Ceyar Ralston kenardan gülüyor kıs kıs.
Spastik hareketlerle koşuşturuyor

Van’la Adıyaman’ın arasında
Tanrı Heykelleri’nin az biraz uzağındaki Nemrut’ta
Bitlis kraterinde iki bulut sözleşti, bin dört göz arı peteğin gözden bakış dizildiği, dizdirildiği:
Aşağıda dört göl, aşağıda camdan yapılma yeryüzü.
Siyahça, vaşak kayaların kesiciliği ulaşamadı,
ama birden çarpışmaya başladı bu iki bulut