Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

-

Altı adam ve bir Fender.
Van Damme'yi tahta bir çarmıha gerdiler.
Sonra; düş çıkartma seanslarında rüyalarında;
dev ihraçlarında deri çizmesinin, yarı şuurlu;

*-

I.a
Kendi içinde birtakım sırlar saklayan eşuyumlular,
Birbirleriyle de uyumlular.

1.
Beş ay boyunca hiç
Yememiş anne kutup ayısına
Baka baka çıktı
Fok avlamaya amaçlanmış yetişkin erkek.
Kar mağrasını geride bırakırken,

Dünyanın kemir(il) diği günü
onu varoluş havzasına yatırdığın
söyle!
saplantılarının getirisi mi senin
kendinin...
çaba çapalamalarının mı toprağa -çakılan her sadme- yoksa;

1.

ii.
Çıkarken Atlas, düz sırtlanan;
Kaldırdığı ağırlıklar baskı yaptı
Kürek kemiklerine ve kanatlar,

Pişmanlıklardan saymadım,
Şişerken ve inerken

fincan kadehte dünya, seni.

Çünkü heykel yontarken kendini

Böyle titreşim, bu duyum eşiği

Bu bir yoldur;
Başkasına çıkar sağlamayanın,
Bu yoldan gitmeye sonu yoktur.

Dalın yüksekliğince
____________rüzgar esti
___________________geçti.

Tüm yürek çırpıntılarımız
___________________bizimleydi

(Kimseye soramazsın beni,
kimse de seni sana...
Kabine kapatılmışlığı
mıdır bu giz'in,
sığırtmaç tekrar kuşlar'ın?
Hiç sanmam.)

Konuşmak olmasın bu denli.
Sessizlik dövüyor sessizliğinin denizini.

Konuşmak olmasın bu denli.
Sus ve yanıma gel, uzan...