Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

bet leğen
kükürt odası;
şom falcı
pislik torbası.

kin
kuyuya atarsan
kin çıkar
kuyu kalmaz;
sevgi kuyuya atarsan
sevgi

Hiçbir zaman vazgeçmiyor
İçten geçen görünmez ışınlar,
Belki ve işin garibi, özerk de bunlar destekleniyorlar

Yola çıkan
Yoldan geçen, yolda olan

Bilinçli insanlara sesleniyorum Amerika ve Avrupa'da,
bilinçli insanlara.
Gelin kendinize
ve asılın hayata.
Gönülmeyin,
sığınmayın kuluçka değilmiş gibi kuluçka mağraları'na.

Uçmuş uçmuş,
yeşil yaprak üzeri çiylik raksındaki hüzme-hülyaları'ndan..
yuvarlanıp da durup daha, dağdan çığ olup kardanadamlıkla sonlanmış su damlası.
Arthur'un Merlin'e Excalibur'u,
Excalibur'u iade etmesi için verişi gibi Göllerin Leydisi'ne;
gene bir sessizlik var havada ama adaya kaçtı inzivaya, adalet bitmedi.

Kardan ince gök tanesi,
yılbaşı ağacı süsleri gibi değil Nexus'un,
Uzay Yolu Yeni Nesil'deki,
Pickard'ın bakakaldığı ve gerçeği bulamadığı...
O süsler gerçekse ki öyle,
bunun için ancak o vakit orda kalmak lazım -

vagon(lar) arasında bir bölmeye denk düştü
salıncak,
sallanıyor da sallanıyor
zangır zangır çuf
ahalisinde gecenin kör zifirisinin.
Tren-taban ayrılacak mı birbirinden....

Elime doğdun;
altı kilo 310 gram,
küsuratı orman çamı; aah..
ağzı kulaklarına varan,
şimdi eli kulağında bile değilsin.
ancak yine

Süt verilecek ağladığında,
bezi değiştirilecek.
Ağlayacak güldüğünde
yine ve, uykusu geldiğinde;
Kaş çatacak biberona:
Yürüteçte yalpaladığında

Duvarda, telde.
Kamyoncu debelenmekte, kamyonda.
Kral, geviş getirmekte.


Ampul yandı, ev aydınlandı.