Yıkılmazan Dulkadir, çün içerin göz göz bahar
Eşiklerin çöktüğü yerde yazgın hesabını arar
--
Oysa depremler değildi ilk burkan aksak yüreğini
Taşlaşmış şüpheydi birinin diğerine, öteymiş kimliği
Kabulü zor körsündür, varsa ellerin, biraz da ahraz
Yola yollanır da sen, tarihe çakılı atların, çağrılmaz
Niceydi ozanların konak altında dam üstünde
Mülkler nedir ki gök kubbe sığarmış içlerine
Lakin zaman unutur seni beni, çatladığın ovayı
Aşık dinlemez o ne şiiri ne döküldüğü toprağı
İstediğin buysa kal en eski ahitle bir başına
Çerağ dikilir önüne avunmadan hadsiz yaşına
Çocuklar avucundaki ahdine sadık kalır mı?
Savuşturmadığın ateş külden mirası yakar mı?
O zaman eyleyerek diril, hak gör kendine avaz
Bağcı doldur kaseni geçmişten ders kalanla bu yaz
Hatice Kübra Karaçalı
Kayıt Tarihi : 17.06.2026 14:10:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Eski adamlar
