Dört duvarın en dip köşesinde
Bir çam kozalağı dururmuş
Şehrin karşılıksız gürültüsünde
Ortamda sanki var sanki yokmuş
Yanında bir tütsü kırık kulplu
Bilirler onu Alaaddinin lambası
Şimdi postmodern bir ölçü
Kozalak sırtını yaslarmış
Çiçeksiz bitkinin gövdesine
Gölgesi her sabah düşermiş
Kozalağın belirsiz imgesine
Çam kozalağı sayılmış durmuş
Ölümsüz sanılıp başa tutulmuş
Kim yapar böyle bir hainliği
Çam kozalağı ahşap denizindeyken
Bağırıp çağırmış ona eskicinin biri
"Bu ne surat çam kozalağı az süslen
Renklere boyan, ölüp de gideceksen.."
Asalak kozalak somurtmuş susmuş
Tozlu şehre öyle bakıp kurulurmuş
Dayanmış kendi ağacı sandığı bitkiye
Hatice Kübra KaraçalıKayıt Tarihi : 17.06.2026 15:00:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
bir şeyler deniyorum (kötü şiir bahanesi)
