Ahmet Yozgat Şiirleri - Şair Ahmet Yozgat

1/:
Şu bizim Türkan abla,
Süpürür her sabah,
Mavi boyalı evinin önünü,
Temiz olsun diye sokaklar...
1a/:

1/:
Kocaman bir balonlu sakız,
O küçücük ağzında.
Sakızlı abla,
Patlatır: Pat pat pat!
Limanda, iskelede, vapurda...

1/:
Savaşla savaşan asker,
Koy bir yana,
Elindeki ateş kusan tüfeğini.
Sana yüreğin yeter.
2/:

1/:
Bir şinto mistiğinin bin yıllık yolculuğundaymışım.
Ya bin yıldır açmışım,
Ya da az önce Yozgat’ta yemişim arabaşını...
Yani paradokslar ortasındaymışım.
***

1/:
Adı İrfanullah’tı,
Ya da Abdullah...
Ama düşleriyle sevişen bir adamdı o,
Bu sebeple tuzlu tuzlu ölüm terledi,
Yattığı son uykunun kapanmayan gözlerinden...

1/:
Sevdamı apardı bir yakaza öncesi,
Kertilmiş dişleriyle o doru duman,
Teslim oldum zeminimin mavi katına,
Fermanı atlasla dokudu o apak zaman.
Sevdamı apardı bir yakaza öncesi,

Mataram Silme Gözyaşı

I/:
Mataram silme gözyaşı Shıkh Yahkya,
Gözyaşım ana, baba ve yar üstüne bozlak kokulu.
Yol Hicaz yolu...

Ben, ırakta bir tozlu çölüm ki dümdüz,
Bu yanım çangıllı deve, öteki yanım kaba Bedevi,
Her karışım boydan boya sert mizaçlı Arapın evi…
Burada vakit henüz güpegündüz…
Ama her anım zifiri karanlık, sanki katran sıvısı,
Üzerimde gezinen şu arsız insanlığın sınırsız hırsı,

1/…
Eh işte!
Şükür ki buradayız…
Son nebinin yaşadığı tozlu topraklardayız,
Yol üstünde üç mantar misali mühim kent:
Bir: Sıcak ve kutlu belde annemiz Mekke...

1a/:
Ey Yakhya can nedir?
insanın yaşamasını sağlayan enerji mi? ve ölümle vücuttan ayrılan madde dışı varlık biz miyiz? Yani kimiz? Nereden gelip, hangi yöne gideriz? Neden şiirler yazarız yalanlara sığınıp? Türkü ırlarız çimerken şehvetimizin ardından? Ya Yakhya, Cehennemi anlat bağlılarına. Ey Yakhya'nın halifesi olan adam... Neden susarsın sen? Şeytan ve kötü ruhlar konuşurken yakışır mı bu hal? İçin için hazırladığımız yangını körükle boş bir vaktinde. Ve Put yontucusu Harentik'in kır son putunu da. Müjdesini reddeden ney atmıştır yabana bilir misin? insanların da gideceği yok aslında Yerusalem'e. O zaman beklesinler sonsuz ceza yerini. İz de türkü ırlarız çimerken.
1b/:
Cennet ne peki?
Ey Yakhya topla çadır ehlini.