Ahmet Yozgat Şiirleri - Şair Ahmet Yozgat

1/:
Neşetertaş ile serildik bozkırın bacaklarına
Şemsiyemiz yıldız yıldız üzerinde ecelin
Çağladı ağzımızdan bir acı bozlak
'Daha on beşinde taze gelindi.'
'Aldı elimizden kırmızı ırmak.'

1/:
Zaman içre açılır bütün kapılar,
Aşk, nefret ve kin...
Sorar mavi çadırı tutan soluk sarı benizli bir yıldız.
Yanıt bilmem hangi dağın başında? ...
Elemlenir bir peçeli mahcup kız...

Ya da Şaşkın Konversolar Kançılaryası – iki

Bu bir gazel martavalıdır üstat,
Yani bap bir, dilim bin birinci kat…
Hani yol almadaydı ya bir kervan Karakurum yollarında,
Hüzzam makamında yürüyüş ‘gazel’i hışırtılarında,

1/:
Gökyüzünde bölük bölük turnalar…
İliştirmek isteriz derunumuzu,
Yol bilmez gönlümüzü yara arzuyla,
Ya da yakın bulutların kanatçığına,
Buhurdan tütüşlü selamımızı.

1/:
Yakıp alemin kasvetini bitirdim
Göynümün tandırında bir sabah...
***
Ellerim,
Ellerim kavruldu Fırat selinde,

Fakir Şair, Hep Şairdi
1/:
Fakir şair, hep şairdi
Sokaklarında kaldırım şiirleri döşeli
Ve bacalarından beyitler buhurlanan
Bir kasaba hayallerdi her zaman.

1/:
Bir
Mecnun
türkü
çığırır ya
dağlarda

1/:
Hakikaten,
Güneş aşık adamı sever...
O yüzden doğacaktır seven oldukça...
***
Ya bal,

A/:
Ben bir deli şairim
Gül eken çöplüklere...
Kimi zaman yaralı bazen uzak bu kente
Baharları içerek betondan kaselerle
Dört mevsimi doğrayıp kehribar tespihlere

1/:
Sorma halam oğlu başım belada
Üstüme üstüme yürüyor geçmiş...
Bakma halam oğlu can katarıma
Alnım toz toprak saçlarım çamur
Yağmış üstüme kristal yağmur