Ahmet Yozgat Şiirleri - Şair Ahmet Yozgat

1/:
Güleç yüzlü zamanlarla öpüştüm
Uzanıp dizlerine sıradağların…
***
Yüreğimde harlanan yekpare sevda
Topuğundan tutuşturdu ince belli taşları

Uzandım,
Ya da eyvah abem, uzandığımı sandım…
Yavaşça yakaladım karanlığı ki en ince yerindeydik.
Bir masalcının kilim desenli karanlık heybesindeydik,
Uykusuz gecelerde ben hep Bob Marlen olurdum,
Ellerim ceplerimden çoğu kez çıkmazdı kahrolurdum,

Yetmezsin Ölüm

1/:
Ölüm...
Ay ölüm,
Zifafı bir tek yaşanan,

1/:
Simli saçların,
Ve gözyaşının esrik seline yakalanan adam oğlu,
Sayın ki intihar eder nihayeti...
Turnaların efkarlı teline vurulanlar ne eder peki?
Tabii ki sığmaz şakağından akan dere boyu koyaklarına,

1/:
Kaçkın güneşleri sakladım,
Kahkülümün saçağının altına...
***
Zemheride erittim asırlık mermerleri
Sızdı akrebin zehri özlemin damağına…

1/:
Hüzünlü gül düştü düşlerime,
Nisanın on beşinde sevdamın...
***
Doruğu gönendi Kaf dağımın masalda.
Sermayesi sevda olan pınarlar

1/:
Yağmurlar...
Yağmayın delidolu yaram üstüne...
***
Öyküleri dağlara zincirlenmiş devdir dereler.
Bilenmiş göz pınarları ise çayır kuşlarının tüyünü biçmedeler.

1/:
Yağmur adalet üzre yağıyordu
Islanıyorduk ahmakçasına yedimiz...
***
Yedi yol sıçrıyordu yedimizin önünde
Ve şerareler öpüyordu dizkapaklarını yedimizin

1/:
Unutma ey Leylacan!
Issız doruklara kar ve aşk yağar.
Ben yağarım aygın baygın,
Yarım kalan sevdalarım üstüne...
***

1/a..
Vay İstanbul!
O, başında tüten
Kararsız isli, paslı bacalar mı
Beni sana bağlayan? ...
Ya da