Sen gelince anladım yarîm?
Kaybolan mutluluğum
duvardaki resimlerin esaretinde asılı kalmış.
Oysa senli bir dunyanin varligina
geç kalmış ruhunu arindiriyorum
Bir İSYANİN çaresizliği gibi kapıldım
Umut…
Sessiz bir bekleyişin en derin hâlidir.
Bazen sustuğun,
bazen yalnızca içinden dua ettiğindir.
Sabırla örülen bir yoldur umut;
adım adım yürürsün,
İçinde bazen ummadığın sıkıntılar oluşabilir.
Ne kadar aldırış etmemeye çalışsan da,
bazı duygular vardır;
alışkanlık yerleşmiştir insanın içine.
Ama güçlü olduğunu
Aşkımın zamana meydan okuduğu bir günde,
yine fırtınalar kopuyor yüreğimde…
Seni benden çalan ne varsa,
isyan ediyorum hepsine işte.
Ben daha isyan etmeyi bilmezken,
kalbimin en derininde olduğunu bile fark etmemişken,
Benim yalnızca sende yaşadığım,
çiçeklerin dilsiz hâli kadardır…
sessizce sana uzanan köklerinin
Her bir hücresine. Su verirsen yüreğinle,
bahar mevsiminin kokusuyla
sana muhtaç olduğunu
Yakamoz asi bir histir…
Gecenin koynunda
aydan süzülen bir sır gibi düşer denize;
ama asıl ışığını suyun yüzünde değil,
insanın yüreğinde yakar.
Kimi onun ışığında sevdasına bir isim verir,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!