bir garip yalnızlıktır tek başına
gelince ilham gönül kuşuna
çıkar bu alemin nice dışına
konar sevdaların kara kaşına
bir gönül ki bu bendeki
senden başka sevmiyor ki
hasretinle alev alev
ne yaptımsa sönmüyor ki
her nesnede biçim farklı farklıdır
verilen can dirhem dirhem tartılır
bir gün gelir ak kefenler biçilir
açılır bir çukur toprak atılır
gök yüzü çatladı yıldızlar dökülüyor
ay parçalandı güneş sarsılıyor
yüreğimin sana hasret haykırışlarından
be vicdansız kadın
ummanlar coştu denizler taştı
göller kaynadı nehirler dondu
biliyormusun hayal bu ya seni çok uzun yıllar öncesinden tanıyormuşum
çok samimi sıkı bir dostluğumuz çok önemli ve derin sır paylaşmışlığımız
varmış gibi oluyorum dalıyorum nedense bilmiyorum sorsan söyleyemem nedenini
bende anlamıyorum neden ama oluyorum işte engelleyemiyorum
sarıyor ruhumu böyle bir duygu bütün sıcaklığıyla kendiliğinden
bende engelleyip bir şey yapamıyorum kabulleniyorum çaresiz
nere gidem gönül ben nasıl edem
yaşadığın türlü türlü hallerden
biliyorum artık usandığını
hallerden habersiz zalım kullardan
yürüyorsun engel dolu yollardan
aslında zulmün zalimliği sana veriyor zevki
mahşeri huzurda davacıyım ben senden bil ki
sen şimdi halde halden zevk alarak iyice gül ki
orda o zaman alırım tüm hakkımı ben senden belki
kölecioğlu diyor sana olan bu sevdam
bilmek istiyorum kararmış kapkara olmuş
kar kış ortamı misali ruh haliyin sebebini
halde halleriyin sonbaharı bitmiş
zemheri soğuğu sarmış kışa dönüşünün nedenini
sormak istiyorum soruyorum
niye böyle kapattın duygulara algılara hislere kendini
muhabbet aşkın temeli
vazgeçme ha muhabbeten
kurtulmak istiyorsan sen
türlü amansız dertlerden
süzülüp geçmek istersen
sarardı bak benzim soldu sarardı
hayatım zındana döndü karardı
tabipler derdime derman olmadı
bıraktın çaresiz gittin sevdiğim
muhtaç ettin muhanete namerde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!