Ahmet Kemal Şiirleri - Şair Ahmet Kemal

HÜZÜN

Ve şair ağlıyarak güllerle
Hazin hazin Diyecek:
Al benliğimi al hadi al
Al kurtar beni

SEVGİLİYE MESNEVİ 1

Boğazda Bir Akşam


Boğazda bir akşam

İstanbulistan5
SİSTE GÖRÜNÜŞ

Sarmış yine afakını sarmış yine sarmış
Bulutlar ve sis
Ve karanlık ki

İSTANBUL

İstanbul’da yaşar
Fatih’in kavakları
Mahzun ve kederli

Bin yıllık aşkımız bizim
Bin yıllık sevdayı büyütüyor gözlerin

Ölüler ölüler rüyanız sizin
Hayatla doluydu dünyanız sizin

ÖLÜNÜN KAYGISI

Kalakalmış bir ölüyüm şimdi ben ortalıkta
Uzansam nemli soğuk topraklara upuzun
Örtünsem sessizliği yorgan gibi üstüme
Dalsam rüyalara kadar ezeli bir uykuya

Rüya gibi bir akşamdı o akşam
Seninle halvet olurduk geceleri
Elinde bir demet gül kan kırmızısı
Kimdi kim vermişti sana o gülleri
(kalbimin acısından yapılmış o gülleri)

SANA ŞAH DAMARINDAN YAKIN ALLAH,

Sana şah damarından yakın Allah
Sana senden daha yakın olan Allah
Ve ey sen Allah’ın kulu ve kölesi olan
Ve Âdem’le Havva’dan kalan

İKİ KİŞİ BİRLİKTEYİZ YALNIZLIKTA

İki kişi birlikteyiz yalnızlıkta
Üç kişi birlikteyiz yalnızlıkta
Ve karısına küsmüş biri
Hakikatlerle birlikte ve yalnızlıkta

İNSAN O MUHTEŞEM TASARIM

İnsan o muhteşem tasarım
Onu al oradan götür buralardan
Ah onu al oradan götür buralardan
Tespihini elden bırakmasın