Ahmet Kemal Şiirleri - Şair Ahmet Kemal

Ahmet Kemal

BİR MİLLET UYANIYOR

Yıllardır uyutulan, morfinlenen, bastırılan, korkutulan, horlanan bir millet, bunca entrikaya, bunca dalavereye rağmen uyanmaya başladı.
200 yıldır bütün güçleriyle saldıran iç ve dış düşmanlarına rağmen boynuna geçirilen boyunduruğu koparmaya başladı. Giydirilen ölü gömleğini yırtmaya başladı. Diri diri gömdüler; o kefenini yırtıp mezarını tırnaklarıyla kazıyarak oradan başını çıkartmaya başladı.
Şimdi ellerinden gelen tüm imkanları kullanarak son bir çabayla mezarından başını çıkararak kalkmaya çalışan bu millete saldırarak onu tarihin mezarlığına gömmek ve yok etmek istiyorlar, ama başaramıyorlar, başaramayacaklar.
Bediüzzaman’ın deyişiyle ‘İstikbal’de en yüksek seda İslam’ın sedası olacaktır ‘. Evet, yine Kur ’ani bir ifadeyle diyoruz ki ‘Kafirler istemese de Allah nurunu tamamlayacaktır’.

Devamını Oku
Ahmet Kemal

İNANMAK VE İNANMAMAK

İslam dünyasının zaafı bu. İnanç zaafı. Kim neye inanıyor, neye inanmıyor bunu bilmiyor. İnanç dünyası büyük bir çelişki yaşıyor. İslam dünyası batı karşısında yenilgiye uğradığı günden beri önce kendine sonra cemiyetine ve sonra millet ve en sonunda da medeniyetine olan inancını kaybetmeye başladı.
İşte bu inanç zafiyetidir ki büyük bir bunalıma itti İslam dünyasını. Bu bunalım kendi gibi olamamak bunalımıydı. Gibisi fazla. Kendi olamama sorunu bu. Ne batılı olabildi ne doğulu kalabildi bu medeniyetin çocukları. Tam bir handikaba düştü. Bu çelişki yıllardır onun başını belalardan belalara sürüklüyor. Ama bir türlü bu yanlışı ve yanılgıyı kimse fark edemiyor.
Ne hayat anlayışı ne düzen kurma fikri ne de medeniyet anlayışı uygundu batıya. Onu taklit etti durdu yıllarca manmunvari bir özentiyle. Gülünç düştü bu haliyle, alay konusu oldu. Anlamadı onların alaylarını. Gülüşlerini hayra yordu hep. Onu beğendiklerini zannetti. Gülüşleri sevgi gülüşü zannetti.
Oysa onlar kendine benzetmeye çalıştıkları bu acemi mukallidin davranışlarını eğlence konusu yapıyorlardı. Onlar onunla alay ettikçe o özentisini sürdürdü. Onlar gibi giyinmeye, onlar gibi yemeye, onlar gibi gezmeye, onlar gibi düşünmeye, giderek onlar gibi inanmaya başladı, ama onları hiç bir zaman asla ve asla inandıramadı. Kendini hiçbir zaman kabul ettiremedi. Oysa binlerce takla attı onları inandırabilmek için, ama hepsi boşa çıktı.

Devamını Oku
Ahmet Kemal

HÜZÜN

Ve şair ağlıyarak güllerle
Hazin hazin Diyecek:
Al benliğimi al hadi al
Al kurtar beni

Devamını Oku
Ahmet Kemal

SEVGİLİYE MESNEVİ 1

Boğazda Bir Akşam


Boğazda bir akşam

Devamını Oku
Ahmet Kemal

Rüya gibi bir akşamdı o akşam
Seninle halvet olurduk geceleri
Elinde bir demet gül kan kırmızısı
Kimdi kim vermişti sana o gülleri
(kalbimin acısından yapılmış o gülleri)

Devamını Oku
Ahmet Kemal

ÖLÜNÜN KAYGISI

Kalakalmış bir ölüyüm şimdi ben ortalıkta
Uzansam nemli soğuk topraklara upuzun
Örtünsem sessizliği yorgan gibi üstüme
Dalsam rüyalara kadar ezeli bir uykuya

Devamını Oku
Ahmet Kemal

İSTANBUL

İstanbul’da yaşar
Fatih’in kavakları
Mahzun ve kederli

Devamını Oku
Ahmet Kemal

İstanbulistan5
SİSTE GÖRÜNÜŞ

Sarmış yine afakını sarmış yine sarmış
Bulutlar ve sis
Ve karanlık ki

Devamını Oku
Ahmet Kemal

Bin yıllık aşkımız bizim
Bin yıllık sevdayı büyütüyor gözlerin

Ölüler ölüler rüyanız sizin
Hayatla doluydu dünyanız sizin

Devamını Oku