Kesişme, ölü bedenlerin
Ruhlarını bulup yükselmesi
En yükseğe en yükseklere
Ve birleşen yolların ayrılması
Bir zombiye döndürmez mi insanı
Ki o yer kendi beynini
Kime ne benden kime ne senden
Kimler sevmedi ki beni
Kimler sevmedi ki seni
Benim seni
Senin beni, sevdiğin kadar.
Döner bir sandalye gibidir
Mutluluk
Hızla döner insanın başı
Alıştığında kaçırır
Olumlu nüansları
Sabit olduğundaysa
ırzına sarılmış bir
savaş mağlubunun esşi
başka bir kuşatmaya
bir tekerrürdür yalnızca
savaş meydanlarında
Burası kaybedenler terminali
Kaybedecek bir şeyi olmayanların geldiği
Burası son terminal
Artık bizler için
Kaybedecek hiç bir şey yok
Burası mutsuzlar terminali
gelecek günlerin yiğit duruşu
.........................umut
muhtacım diyebilmenin onuru
kan sarnıcına uzanan serum
........her ne kadar artsa da
şimdi kriz öncesini veriyor
kimbilir hangi çiçek açarken damarlarımda
kaç mevsim muteber akşamlar geçti
ve kaçdirek devrildi içimdeki pıhtıya
ben çarmıhta bir gölge gibi
gölgeler tesbih taneleri gibi dağıldığında
korkusuzdur hayaletini yitirmiş çocuk
kural tanımaz meczuplar arasında
kılıç keser kağıttaki düşü
bir bir dökülür demir düğmeler
Aşk paradoksu
sertleşmiş damarlarımda incelen
göz kamaştıran paha biçilmez söz
zamana kurulmuş bir kalp kriziyken
öğrenmeli insan içindeki gçimsizliği neden
yıllardır yas tutuyor
................gözlerim
ben ki
.....asırlardır
......yolunu gözlerim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!