Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Vicdanımı aklayamam,
Sana aklanamam,
İçim yandı saklanamam,
Günahım ile yaşayamam..

İçimdeki kir ile masum,

Günahın bende gizli,
Sadece fısıldadım..
Ardında tufan gelmişsin !
Sadece doğruyu tırmaladım...

Ne menem iş !!

Hevesleri günah deryasına döktük,
Cömertçeydi tüm günaha işkencelerimiz,
Kendimizi felakete her defasında son kez attıkça,
Son damla adımlarımız sanki ilklere imzayı attı..

Tövbe ettikçe, tekerrür tövbelere yorgun kaldı,

Ben bir köleyim sen bir katil,
Bilki ben tüm günahlarına kefil,
Kuşatmasında kaldım ruhumun,
Randevulaştım geçmişimle mahpus kaldım.

İyiler aramızda çok az var,

yalvardım, yakardım,
gülmedi mimiklerim,
aslında, yaptıklarıma isyanım,
durmuyor, işliyor günahlarım..

güneşim karanlıktı,

Günahlarımın feryadı susmuyor,
Yine şeytana esir oldum,
Atmıyor nabzım, zombileşmişim,
Tahammülüm ayak altında çiğneniyor,

Akan suya zamanı sal,

içimdeki çocuğu, ben öldürdüm,
yanımdaki seni hançerinle, ben öldürdüm,
kader, aşkımı sınadı,
geçtiği yerleri tarumar etti,
geriye kalanlar hüzündü,
onları ben öldürdüm..

Allah, Allah, Allah...
Allah, Allah, Allah...
​
İnsan arar kusur, ifşa eder her rızkı,
Hırs-ı nefis içinde unutur o pak aşkı.
Oysa Settâr’dır Hüda, örter bütün günahı,

Aldığım nefes kadar derin,
Hiçliğe karıştığım kadarım,
Her vukuda mutlak parmağım,
Heryerde olduğum kadarım..

Sözleri kelimeleri yoldaş yaptım,

cehennemden atılan oltaya, çok insan takıldı,
günahlar göz perdemi yaktı..

yıllar günlerin üstüne binince,
hatırayı göz önünde görünce,
düşünmek için vakit doğar..