Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Doğurduk tüm felaketleri,
Düşürmedik dillerden isyanı şirki,
Gönülden düşmedi aşırıca sevgi,
Umut kırıklıkları oldu yüzlerimiz ekşi..

Yıktığımız kendi ellerimizle binalara,

Mahcubiyet güzel süstür,
Ona mahkum olunmaz,
Hayaller bedenlerde rehine,
Öfke ümid celladı iken,
Sükut ile gönülde kalınmaz rehine..

İhanetin gölgesinde saklandı gerçek,
Mahkûmdu adalet güneşinde sabret, ,
Hür kalmakta gizlendi mahkûmiyet..

Zaman saçlarımı boyadı,
Edep çiçekleri sarardı,

Ozanlar deyu Hak der,
Hasret yoklar yürekleri,
Yandı gönül,
Aşkın gönülde sürekli toprak kazandığını göreli,
Aşkta kabullenmek yok olmaktır,
Aslında yoklukta var olmaktır..

Yere yansıyan gölgeler bir hayli uzamıştı,
Sözlerin kokusu nefesini kesiyordu,
Kısmetler niyetlere gebe,
Bal dökenler ısırıkla tutuldu..

İçimdeki ölü karakterler yargılandı,

Kulağım çiçeğin yaprakları gibi,
Dişlerimden biri çarpık,
Saçım sakalım karışık,
Ama gözlerim parlaktı..

Hüzünlü mahmuzlu,

Es-Sabur'dan tecellidir bu bekleyiş biliriz,
Ya Rabb aklımız ermez bu bekleyişe affet,
kahreyle temennisi gönüllerden dillere sirayet etti,
Sabrına sabrımız yetmiyor Ya Rabbi..
affeyle Ya Rabb, Zatın'dan korkumuz kalmadı..

Sesi bir kapı aralığa sıkıştırıp boğdum,
Vakit mesken, zaman külfet,
Nefsi boğdum zulüm üzerine,
Gözyaşlarım kâğıtlarda dağıtıyor mürekkebi,
Mahya ışıkları doğar mı Kudüs üzerine..

Ey iman edenler, ahitleri tutun sımsıkı!
Allah'ın size sunduğu, o helal nimetleri tadın.
Gökten inen sofradır, şükürle dolsun kalbiniz,
Haramdan uzak durun, temiz kalsın nefsiniz.
Rabbimizin emridir, adaletle hükmedin,
Kardeşliği pekiştirin, fitneye geçit vermeyin.

"UYAN insan oğlu"
Mülkün tek sahibi, varlığın mutlak hakimi Mâlik-ül Mülk,
Rızkı mülkünden dağıtan, saltanatı sonsuz, şanı yüce olan Mâlik-ül Mülk!
Senin emrinle döner felekler, her zerre Senin mülkiyetine bakar,
​
Yâ Mâlik-ül Mülk! "Allah!" Yâ Mâlik-ül Mülk! "Hû!"