Anlaşılmamış insanın küskün tavrı,
İstihzalı öfkeli ve alaylı tavırları,
Kendini gördü, kendine acıdı,
Alaycı ve öfkeli tavırları bıraktı..
Mâlûmu âliniz,
Çığlıkları çınlıyordu,
O iğrenç seslerden eser yoktu,
Rüzgârda dalgalanıyordum,
Manasız manzaralara yüz tuttum..
Geçmişin çamurunda debelendik,
Maniler söylendi bi çare,
Sükût etti aşkı..
Nutku tutuldu bi çare,
Gönül sevdasına yandı..
Aşkını kağıtlara anlattı dostane,
Ben istemem kimseden minnet,
Olmaz iyilik edersin minnet,
Mazimde saklı hançer izleri,
O yüzden göz altlarım hep gömmeli..
Sözlerim kondu gönlüne,
Dedim pişmanım gönül yanar Rabbe,
Düşlerime af diledim neçe,
Gözleri alamadım koyduğum yerde..
Sözlerin incitir yumuşat gönle,
Dilin sivri uyma karşındaki cahile,
Ne ederse etsin davet et Rabbaniye,
Rızaya düçar olursun sükût edince..
Affı dilendim Rab'den,
Etmedim minnet senden,
Iki kelimeye borçlu kaldım,
Zamanı hep boşa harcadım..
Söylersin şairlerden maniler,
Olamazsın kendin gibi nedir bu gaflet,
Olacaksın madem ozan,
Aç kitap oku gel benle demlen..
Yazdıklarımı okusan olursun şair,
Okumadan yazsan olursun yancı sair,
Kulaklarımı tırmalar dediklerin,
Yazacaklarım benden sana hediyedir..
Bir manası yok sözlerin,
Debelenip durursun neden ?
Önemli olan değil yazmak,
Çık artık şu kibir kafesinden..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!