Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

hasretin çok soğuk,
yükseldikçe çakıldım yere,hasretin dalından,
kirlendim ellerinden,karanlık kuyularından,
içten güldükçe duraksattı yorgunluk sancı ile,
içine sinmiş dağlar gibi gömüldüm içime..

Tahminlerime dönüp bakamadım,
Hayâl kırıklığından dehşete kapıldım,
Hasret tenime düğümlendi,
Bir damla düşkırıklığıydı..

Hava kurşun gibi ağır,

Gün geçtikçe içini kemirir hasret,
Canavar gibidir her geçen vakit,
Sualler ardında bırakır geçmişi,
Tekrar buluşmak için ümit etmekti hasret..

Kalbimi al avucunun içine,
Yüreğim senle parçalansın..
Göz yaşım doku tenine,
Avuç içimde kalbin sancısı..

Bedenimde senin yorgunluğun,

"Peygamber Efendimiz’in "Hicret et, Cebrail seninle beraberdir" diyerek taltif ettiği, İslam’ın en gür sesli şairi: Hassân bin Sâbit."

"Mescid-i Nebevi'de bir minber yükseliyordu...
Kılıçların kesmediği karanlığı, onun mısraları delip geçiyordu.
Efendimiz buyurdu ki: 'Söyle ey Hassân! Ruhü'l-Kudüs seninle desteklensin!'
Dili, düşmanın bağrına ok gibi saplanan bir mücahitti o...

Söylenemez doğruya hani,
Nerde sözde en ileri görüşlüydü tabi,
Fiiliyat dehşete düşürür fani buna kâni,
İnsan en çokta yapamadığının dahisi..

Hatalarının doğrusuna sille tecrübeyle yorgun bu adi,

"Hira’dan titreyerek indiğinde Resulullah...
Ona kapıyı açan, 'Korkma, Allah seni asla utandırmaz' diyen bir dağ vardı.
O dağ, Hatice’ydi.
Mekke'nin en zenginiydi ama İslam için her şeyini verdi.
Boykot yıllarında aç kaldı, susuz kaldı, Efendimiz'e tek bir gün 'of' demedi.
Vefat ettiğinde, gökler bile ağladı...

Aşkın gözyaşları bıraktı bizi,
Aklın gözyaşları bıraktı bizi,
Rahatsız ediyorum beni..

Alçak gönüllü faciamı okumadılar,
Hayatımı kelimeler uğruna harcadım,

Sözlerine bir mana kat,
İt gibi havlamayı bırak..
Seri katili oldunuz rap kültürünün,
Lisanı kalem olmayan akıldan Irak..

Umutsuzluk sinemde solgun müthiş hissi,

Kumlara gömülü başları kaldır,
Edep gömer seni yerlere, kulak ki sağır,
Diller durmadıkça hâyânın zincirlerini kır,
Lut kavme nâsihat etti oldu kulaklar sağır..

Ümmetlere belalar, ektiklerinden geldi,