Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Aşikâr bir gururla gülümsendi,
Uzak kıyıya ulaştım aşıp acı denizi,
Aklımda dizeler bakire,
Gün ışığı okumama mâni..

Çukurlara doldu yanaklarımda gözyaşım,

Haçlı zalimliğinde yoğrulan milleti,
Kan ağlayıp umut arayan milleti,
Atan Süleyman Şah diriltti unutma..!

Dünyaya adaleti getiren imparatorluğa,
Bir fidan serpen Ertuğrul Gazi'yi unutma,

İyilikler ne zaman öldü,
Kötü kaderde örtü,
Sabrı can eylemeyene,
Gül bahçesi diken gülü..

Özlemeyi unuttuk,

Dil söylemesede yürek bilir ne yapacağını,
Bazı şeyler ölsede aslında,
Ölmez çünkü hafızada hep canlıdır,
Demeden denmeden terk edilmez,
Terk edilmesi gerekenler,
Unuttuk biz en çokta unutulmaması gerekenleri..

Soğuk kesiyor hülyalarım ,
Camlardan süzülen damlayım,
Ya donuyorum sende yada,
Cam çığlığında ölüyorum..

Karışmasın girmesin araya,

Yalancı fecir,
Yalancı Şafak,
Yalancı tebessümler,
Zaman ümitlerle kısrak..

Dostlar bulunur ardında binlerce yalan,

Yalancı fecir,
Yalancı Şafak,
Yalancı tebessümler,
Zaman ümitlerle kısrak..

Dostlar bulunur ardında binlerce yalan,

Silüetler karanlıkta gözden kayboldu,
Korku beni yanlışa sürükledi,
Her okuduğuma inandım,
Her duyduğuma hayretle ağladım..

Silinen sessizlik ürkütücü,

etrafa şahit oldum, eğdim başımı,
zehirli dili bildiğimden, kestim kulağımı,
doğruyu bildim, eğriye sükut ettim,
merhamet ettim, affettim..

yaptıklarına rağmen, affetmek garip,

Üşüyorum...
Sahte yüzlerin o hırçın bakışlarından,
Bir maske takıp, yalanı kuşananlardan.
Karanlık bir kuytuda bekleyen o bakışlar,
Ruhumu kemirir, o iki yüzlü şerli akışlar.
​