Adsız Gölge Şiiri - Ali Fırat Dicle

ADSIZ GÖLGE

Zamanın güneşe uğramayan bir anında
Sürtünerek geçen
Adsız bir gölgeyim ben.

Gece, düşlerimin ince camlarına
Kurşun kalemle çizilmiş
Solgun bir çatlak bırakır.

Sakın bırakma o ilkbahar ışığını
Dolsun diye içime.
Ben çoktan kar tutmuş bir kuyunun dibine
yerleştirdim nefesimi.

Sessizlik, kaburgalarımın arasında büyüyen
Taş bir mabettir artık.
Her yankı gelip
Orada diz çöker.

Tenim, unutulmuş bir kışın
Parmak iziyle mühürlü.

Bırak, çağırma beni geri.
Kendi gecemin karanlık sularında
Bir batık şehir gibi kalayım.

Eğer kader, adımı bir azabın altına yazdıysa,
Korların kızıllığından değil,
Yüzyıllardır güneş görmemiş
Bir buzulun içten içe çatlayışından gelsin acısı.

15.02.2001