Adnan Deniz Şiirleri - Şair Adnan Deniz

Koldun kanattın,yoldun yolaktın
Sonunda kendini mum gibi yaktın
Denizdin ovaydın,Fatih'din saraydın
Sen gül'sün dedin dur ben solayım.

Kırık dökük bu hanemin
Köşetaşı sen olaydın
Bahçemizde gül, yasemin
Yaprak tacı sen olaydın

Salınaydın salon salon

Sen yüreğimin gelin çiçeği,
Nazlı nazlı gülümseyen
Başın göğe erecek
Semalarda ebediyen
Hürriyet bahçesinin
Gelini kalacaksın.

Sen o gözyaşlarını,
Hiç kullanmadın
Bilmezsin ağlamanın
Ne demek olduğunu.

Sen hiç aç ta kalmadın

Bırakın diller
Söylesin sevdiğini.

Yüreğim kurşun yarası,
En az vurulduğum yerden
Seviniyorum.
Sanıyor musun sen benim af ettiğimi?

Seni düşünürken,
Mutlaka bir şiir deviririm.
Yamacımdan bir kuş uçar
Seni düşünürken,

Siyahlar, maviler,sarılar, aklar
Renklerim karışır seni görünce
Ev hanem,odalar,sokaklar dolar
İçimde huzur var seni görünce

Yürüyüşün,
Kanat çırpışıdır güvercinin.
Gamzeli gülüşlerin var ya
Onlar bir ömre bedel.

Boş gözlerle bakıyorsun yarından ümidin yok,
Sevgiyi kaldırmışsın rafın en son gözüne.
Kötü sözler duymuşsun kimse sevmemiş seni
Hepsi bir kötü çıkmış kim güldyse yüzüne.