Haykırırken,
Türküm doğruyum diye
Milli heyecan sarmalı bütün vücudumu
Heyecandan ağlamalıyım.
“Oruç tutunuz, sıhhat bulunuz” hadis-i şerif
Oruç hem dini hemde sosyal bir ibadet şeklidir. Öyleki, Oruç aynı zamanda birinci derece sağlıklıda ilgilidir.
Dini olarak oruç, islamın beş şartından biridir. Oruç da namaz gibi bir farz-ı ayındır. Hicret'in ikinci senesinde Medine'de farz kılınmıştır. Oruç tutmayanların eğer bir mazereti yoksa farzı yerine getirmemiş olurlar ki büyük günah işler.
Oruç tutarken yalnızca gün boyu aç kalmak değil, diğer ibadet ve ahlaki özellikleri de yerine getirmek gerekir. Çünkü”Ameller niyetlere göredir”Niyetimizi engelleyecek herhangi bir olumsuzluktan kaçınmak bizim oruç ibadetimizi ancak taçlandırabilir.
Oruç ibadetinin sosyal bir yanıda vardır. Zengin ve fakir bir ay zarfında aynı seviyeye gelir. Beklenilir ki, zenginler açların halini anlayarak daha yardımsever olsun. Aç olmanın, yoksulluğun ne demek olduğu bilinsin ki insanlar ellerindekilerin kıymetini bilsinler. Oruç insanlara sabırın, beklemenin ne demek olduğunu öğretir. Tahammülsüzlüğün bir ilacıda oruçtur. Oruç insanların iradesini güçlendirir böylece sabretmeyi öğrenen insanlar zorluklara karşı dayanma gücü kazanırlar. Gün boyu ibadetli olmak demek Allah’ın huzurunda demek olduğundan oruç tutan kişiler söz ve davranışlarına dikkat ederler. Bu da insanların davranışlarının güzelleşmesine vesile olur. Aile içerisindeki ilişkiler daha olumlu olur. Çünkü toplu iftar ve sahurlar yapılır. Komşular birbirini iftar yemeğine çağırırlar, toplu sohbetler yapılır, teravih namazı toplu halde kılınır ve böylece hem toplumda bir canlanma hemde toplumsal ilişkilerde olumluluk göze çarpar. Oruç insanlara düzenli, disiplinli ve programlı yaşama alışkanlığı kazandırır. Oruç tutanlar daha çok huzur ve sükûnu ön plana çıkardığından ramazan ayında suç oranlarında çok büyük düşmeler görülür.
Ufuk alacakaranlık,
Görünürde bir şey yok.
Kaptan,
Yıllardır gider bu yolda
Bu gemi…
Hala neden görünmez kara!
Öyle bir ağaçtın ki…
Boynun dimdik ve mağrur.
Zaman geldi,
Çürüdün içten içe…
Bir baktın içten kurtlar türedi.
Bir ağaçtın ki
Ülkemizin en önemli problemlerinden biriside denetimsizliktir. Çünkü insanoğlunun en zayıf yanlarından biriside kendini denetimsiz hissettiği an hemen gevşemek ya da işi savsaklatmak olmaktadır.
Kişi çok çalışkan olabilir, ama çalışanla çalışmayanı ayırt etmediğin andan itibaren çalışanıda kaybetme tehlikesi içerisine girilebilir. Çünkü insanlar mizaçları gereği kendilerini ve eşdeğer olan aynı ortamdaki kişileri ve bunlara uygulanan muameleyi gözlemlemektir.
Şimdi çok önemli iki unsur ortaya çıkmaktadır. Birincisi, kişilerin çalışmalarını, yaptıklarını veya yapmadıklarını mutlaka denetlemek zorunluluğu vardır. Böyle olmazsa hiç kimseyi çalıştırmak mümkün değildir. Çalışmayan ya da savsaklayan kişilere mutlaka uygulanması gerekli caydırıcı yaptırımlar olmalıdır. Eğer bir kişi, bir görevi kabul etmişse bütün ayrıntılarıyla o işi yapacağına dair sözleşme imzalamış olmaktadır. Kanunlarda, yönetmeliklerde verilen görevleri yerine getirmediği takdirde kişilere verilecek ceza ya da başarılarından dolayı verilecek ödüller kesin çizgilerle belirlenmiştir. Ozaman yapılması gereken bu işleyişi aktif duruma getirebilmektir.
Mesleklerin her birinin aktif halde İşleyebilmesi için, o mesleklerin ellerinde olan etkin güç ve yetkilerin olması gerekir. Çünkü yetkisi olmayan kişinin mesleği ile olan etkinlikleri yerine getirebilmesi mümkün değildir.
Kurumları yöneten yöneticilerin dikkat etmesi gerekli ikinci unsur, meslekteki çalışanlarıyla kurduğu iletişimler ve bu iletişim sırasında çalışanla çalışmayanları ayırt edici özelliğini kullanabilme yetisidir. Adaletli bir yönetici, o kurumda çalışan herkes tarafından takdir edilir.
O yönetici ile birlikte çok önemli icraatlara imza atabilirler. Yöneticinin olması gereken en önemli özelliklerinden biriside, doğru, çabuk ve isabetli kararlar alıp, anında uygulamaya koyabilmesidir. Genelde işlerin yürümediği kurumlara bakıldığı zaman görülen en önemli eksikliğin o kurumdaki çalışanların iyi yönetilmemesi sorunudur.
Sana yazmak istiyorum,
Kalemim donakalıyor
Yüreğim buz...
Bir şeyler kaybetmişim biliyorum.
Sarı kadı camisinin önündeyim,
El doygun
ben yorgun...
Ellerim kırk yerinden bağlanmış,
Ayaklarımın dermanı yok.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!