Hangi yüreğe taşınıyorsun ömrüm,
El öpüp kokladığın
Anne baba diyarı boş.
Yangın yeri olmuş yüreğin
Ateşle gelmiş sevdan
Yaşadım hayatı bir yarım asır
Tatlı dilen güzelini görmedim
Latife,derler ya bir ömür sürdüm
Doğruluktan özelini görmedim.
Dışta değil içte buldum güzeli
Ey yar,ey yar, seninde bir bildiğin var
Biliyorsun ey yar,benim bildiğim kadar.
Beni bilsen severmiydin ey yar!
Benim sevdiğim kadar...
Ne desen doğrusun ey yar,
Yine tek başıma sahilde,
Beklerim ümitsizce...
Diz çökerim yalvarırım tanrıya
Yeter artık gel diye.
Şiir yazmayacağım bu sayfaya,
Gömdüm bütün sevgimi.
İşte şuracığa.
Kırdım işte burda kalemimi
Sana bakmayacağım bundan kerli.
Bu şiir benim,
Bir zamanlar yaşadığımın
Kanıtı olsun.
Bu kalem benim,
Görgü şahitim.
Yüzünde annesinin yüzü
Bakışında babasının bakışı,
Zamanı devralmış sanki...
Ürkek bir ceylan gibi yürüyor
Bu dünya yalan biliyor.
Uğulduyordu rüzgârdan yer ve gök
Soğuktan buz tutuyordu elleri…
Zaman kışı sallıyordu,
Kurtuluş parkında bir serçe kuşu
Donmuş gözyaşı ile ağlıyordu.
İnsanlar ne bekler dünya halinden
Kimler darbe yedi bilmez zalimden
Medet uman varsa hain zulümden
Ahirette yüzü gülmez bilesin.
Belki belli süre muktedidir olur
Başım yorgun,
Gökler alemi sessiz...
Sefaletin gürültüsü,
Yok artık.
Öpüyorum gökyüzünü,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!