İnsanlar ne bekler dünya halinden
Kimler darbe yedi bilmez zalimden
Medet uman varsa hain zulümden
Ahirette yüzü gülmez bilesin.
Belki belli süre muktedidir olur
Her sevgiye yürek sürdüm fırına,
Bilinsin ki sevgi benim yüreğim.
Merhaba de has bahçede zamana
Sığmaz oldu gök kubbeye ereğim.
Gül taktım saçlarına,
Getirip kucak kucak.
Anlamsız hayatımın
İsmini baştan koydum.
Biliyorum tan yeri,
Uğulduyordu rüzgârdan yer ve gök
Soğuktan buz tutuyordu elleri…
Zaman kışı sallıyordu,
Kurtuluş parkında bir serçe kuşu
Donmuş gözyaşı ile ağlıyordu.
Yüzünde annesinin yüzü
Bakışında babasının bakışı,
Zamanı devralmış sanki...
Ürkek bir ceylan gibi yürüyor
Bu dünya yalan biliyor.
Şiir yazmayacağım bu sayfaya,
Gömdüm bütün sevgimi.
İşte şuracığa.
Kırdım işte burda kalemimi
Sana bakmayacağım bundan kerli.
Bilmem kaçıncı akşam güneşi,
Üzerime yıkılan şimdiye dek.
Kaçıncı bekleyişim mektuplarını
Baş eğik hasret hasret.
Örümcek kutuları posta kutuları,
Seni düşünerek, seni yazarak,
Bu günü'de heder ettim be gülüm.
Bazan oturarak bazan kızarak
Ben kendimi beter ettim be gülüm.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!