Öğretmenler odasına ilk girdiği günü hatırlıyorum. Çok mahcup, sıkılgan ve tertemiz yüzüyle. Gözünü dört yana gezdirerek sanki bir tutunacak dal arar gibiydi.
Sanıyorum onun bu doğal ve temiz yüzü yaklaştırdı beni ona. Sanki bir kardeşim gibi hissettim onu. Onunla başlayan bu sessiz iletişim sanıyorum yıllarca sürecek dostluğun bir ifadesi olacaktı.
Zaman öyle hızlı geçti ki… Onun ve benim her türlü sorunlarımız karşısında benim en samimi sırdaşım olmayı başarabildi.
Öğretmenliği, en samimi bir atmosferin en engin paylaşımı gibiydi. Onun gençliğinin verdiği heyecan, okulumuzdan aldığı destek ve katkılarla gün geçtikçe pişiyordu.
Yeşil gözleriyle, kendisi içindeki üretim ateşinin yegâne temsilcisiydi. Devamlı üretmek, devamlı yararlı olmak düşüncesi onu tempolu koşu yarışçısı yapmıştı. Öyleki yerinde duramıyor, elinden gelse yanlış bulduğu her şeyi kökten değiştirmek istiyordu.
Enerjisini, futbol sahalarında atamamış bir sürat koşucusu idi o.
Pür-ü nur dökülür yola çıkınca,
Ateş bende ise cevher sendedir.
İçimde kar erir yolum yitince
Alevin şavkını vuran sendedir.
Yaşantı ne diye o kadar yorgun,
Dilberin o mahsun yanaklarında.
Sevdanın sağanağı neden kesilmiş,
Aşk bir şey yazmıyor tutanağına.
Çocuksu duygularım saf ve temiz,
Güzel sözler söylüyor yüreğime.
Yeniden temizliyorum her yanlışta
Her şiir’imde yeniden doğuyorum.
Karalar giydirdi kara kağan
Zincirletti kollarını Türk’ün
Sessizce ağlarken vey ırmağı
Anlamı yoktu Mülk’ün.
Kan gidiyordu için için
Bir yılın başındayken git demek
Olmayacak şey gibi geliyor bana
Git,git artık kötü şeyler olacak
En azından çekip gidecek duygularım.
...
Böylesine sakinken ve kabullenmişken
Yıkılmazdık vurmayla,
Vurmayla yıkılmazdık.
Yalnızdık biz her zaman
Biz her zaman yalnızdık.
Bağımsız yaşama duygusu, vatan sevgisi ve namusuyla yaşama olgusu, Türk milletinin en önemli özelliklerindendir. Bu özellikler, tarih boyunca Türk'ün "ateşle imtihanına" vesile olmuştur. İşgal edilmiş Kozan topraklarından düşmanı çıkarmak için verilen kurtuluş mücadelesi de aynı hasletlerden doğmuştur.
Her Türk, bağımsız yaşama ve namusu uğruna gerektiğinde canını feda etmekten çekinmez. Çünkü öncelik, vatanın bağımsızlığı ve hür yaşamaktır. Bu nedenle, hiçbir millete nasip olmayacak kahramanlar Türk milletinin bağrından çıkmıştır. Türklerde var olan ve Kurtuluş Savaşı'nın kazanılmasında en büyük rolü oynayan güç ise Kuvâ-yı Milliye ruhudur.
İşte bu ruh sayesinde Kozan, 2 Haziran 1920 tarihinde işgalci güçlerden kurtulmayı başarmıştır. Ancak asıl önemli olan, bu fedakârlığı yapan atalara karşı Kozan'da yaşayanların vefalı ve kadirşinas olmalarıdır. Çünkü gelecek nesillere bağımsız bir vatan bırakmak için canını feda edebilecek irade, Türk milletinin karakterinde vardır.
Biz Kozanlılara düşen görev; kurtuluş mücadelesine bizi götüren sebepleri ve bu mücadelenin nasıl kazanıldığını canlı tutarak gelecek nesillere aktarmaktır. Böylece sahip olduğumuz değerlerin hangi şartlarda kazanıldığını unutmaz, onları daha bilinçli bir şekilde koruyabiliriz.
Kozan'ın kurtuluşuyla ilgili olarak geçmişte yazlık sinemalarda tarihî filmler gösterilir, sinemalar halka ücretsiz açılırdı. Öyle ki film gösterimleri sabahlara kadar devam ederdi. Gençler birlikte fener alayları düzenler, kurtuluş şenlikleri yapılırdı. Bunlar, kurtuluşun önemini vurgulayan güzel uygulamalardı. Çünkü hafızasını kaybeden milletler, aynı hataları yeniden yapmaya mahkûm olabilirler. Bu nedenle ülkemizi işgal edenlerin amaçları ve Kozanlının ortaya koyduğu eşsiz mücadele hafızalara kazınmalıdır.
Dört yıl oldu bu sevginin uğruna,
Yanarım ey sevdiceğim yanarım.
Yüzün as'san kaşın çatsan bir kere
Sorarım ey sevdiceğim sorarım.
Seni neden sevdim böyle delice,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!