Adnan Deniz Şiirleri - Şair Adnan Deniz

Yaşardı dünyada,
Hiç incitmeden.
Acep söz ettimi?
Ölmeden benden
Çoktandır ardına
Azrail düşmüş

Ah kalbim ben seni ne çok yormuşum
Meğer ben severken yorulmuşum.
İflas etsede en derin yerinden damarlarım
Pes etmem ben sevmekten hep varım.

Yitirdiğimde seni
Uzak düşlerimde
Yüzün hep aynı kalırdı
Biliyorum.

Birşeyler değişti senden

Bu sevdaya,
Bir ateş hattında parmak bastık biz.
Gönlümüzde bin bir ümit,
Bin bir savaşım vardı önümüzde.

Öyle olmaz saatlerde,
Aklıma düşüyorsun.
Böyle şakalar yapma!
Rahat bırak beni,
Aklıma takma.

Sığdırdım varlığını,
Bir zaman boşluğuna
Beni aştın tutpta,
Sonra hasretim oldun.

Dasta dira, güzel prenses
Firavunun baş karısı
Gözlerine toprak dolacak
Güzelliğin beş para etmez.

Firavun kâfir,

Düşman askerleri peşinde,
Avuçlarda yürek sımsıkı.
Hep bir şeyler alıyor benden
Adak istiyor şehir.

Mevsimine
Çiçekler açacak;
Yaprakların olacak yeşil yeşil.
Körpe körpe meyvelerin
Taze taze sevgilerin.
Yeşereceksin,

Gözlerine bakınca
Bir şeyler gidiyor benden
Kimi görsem,
Sana benziyor yüzü
İsmini kazıyorum hafızama
Ya gülcan ya azra.