Hangi yüreğe taşınıyorsun ömrüm,
El öpüp kokladığın
Anne baba diyarı boş.
Yangın yeri olmuş yüreğin
Ateşle gelmiş sevdan
Ey yar,ey yar, seninde bir bildiğin var
Biliyorsun ey yar,benim bildiğim kadar.
Beni bilsen severmiydin ey yar!
Benim sevdiğim kadar...
Ne desen doğrusun ey yar,
Yine tek başıma sahilde,
Beklerim ümitsizce...
Diz çökerim yalvarırım tanrıya
Yeter artık gel diye.
İnsanlar ne bekler dünya halinden
Kimler darbe yedi bilmez zalimden
Medet uman varsa hain zulümden
Ahirette yüzü gülmez bilesin.
Belki belli süre muktedidir olur
Başım yorgun,
Gökler alemi sessiz...
Sefaletin gürültüsü,
Yok artık.
Öpüyorum gökyüzünü,
Her sevgiye yürek sürdüm fırına,
Bilinsin ki sevgi benim yüreğim.
Merhaba de has bahçede zamana
Sığmaz oldu gök kubbeye ereğim.
Gül taktım saçlarına,
Getirip kucak kucak.
Anlamsız hayatımın
İsmini baştan koydum.
Biliyorum tan yeri,
Uğulduyordu rüzgârdan yer ve gök
Soğuktan buz tutuyordu elleri…
Zaman kışı sallıyordu,
Kurtuluş parkında bir serçe kuşu
Donmuş gözyaşı ile ağlıyordu.
Yüzünde annesinin yüzü
Bakışında babasının bakışı,
Zamanı devralmış sanki...
Ürkek bir ceylan gibi yürüyor
Bu dünya yalan biliyor.
Bu şiir benim,
Bir zamanlar yaşadığımın
Kanıtı olsun.
Bu kalem benim,
Görgü şahitim.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!