ne kaldı şurda gündoğumuna
ağırlaşsada adımları saatlerin
kapanmasada gözleri...
baykuş bakışlı şafakları
ne vakit bu kadar bekleye durdun
_Hugo Chávez Merhaba_
yürümeye başladığında fırtına; uyandırıldığında karanlık konuşma sırası bir başkasındadır
sancıyan bir bekleyiştir
ya yağmur olursa
ya kış açarsa
sonsuz bir yolculuğa (dünya ya) mı
doğacaksın
bilenmiş bir bıçak gibi
dalımda yaprak
yapraklarımda aya
ayalarımda iz
iz yüreğim
yüreğim yaşamana kanar
yerin başımın üstü
sende kimsin... ben varsam gökyüzü, deniz... ben varsam hapishane, hasret... ekmeğin tohumu, karanlığı saçlarının... dünüm günüm gördüğüm... inandığım ben varsam! sende kimsin yoksam...
27.02.13
ASMİN
bir elin parmakları var
bir gözde dünya!
yeter ki doğru yere varın
sorunuzu
duy(umsa) ma dan yetinirsiniz...
_ çürüyüp kalmaz toprağa sinmiş hayat
dünde kalmışların özrünü çocuklar unutmaz _
ve açtı kollarını
ürkek bir nidayla
karanlığın çekip aldığı
_duyuyorum
ellerin diyor ellerin...
umutsuzlar şehrinde iki çocuğum
umut diyor inadında umut.._
benzimin yalnızlığını çoğaltan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!