Adem Efiloğlu Şiirleri - Şair Adem Efiloğlu

Kaç vakittir susuyorum
Delirttiniz ulan beni.
Sanmayın ki pusuyorum
Delirttiniz ulan beni.
/
Oysa yara sarıyordum

DER MİSİN

Gözlerinin afakı, hüzünlerle dolarken,
Titriyor dudaklarım, arıyorum der misin?..
Ürperir mi yüreğin, anılara dalarken,
Kanayan yaraları, sarıyorum der misin?..

Hepinizin aradığı
Dostu bende arıyorum
Her halime yaradığı
Dostu bende arıyorum
/
Muhabbeti daim olan

Şerefle yürüsün, şanlı ordumuz,
Bir adım geriyi, yazdırma Rabbim
Onlardan güç alır, mazlum yurdumuz,
Şanlı bayrağımı, ezdirme Rabbim.
/
Haine korkudur, mazlumlara yâr,

ELLERİM MASUM BİR ÇOCUKTUR

Bu şiirin üzerine bir bomba düşmeli,
Uyutmalı insanlığı, vicdanı, merhameti,
Ve üzerine bir ölü toprağı serpmeli,
Duymayan kulakların.

Nice yoldan geçtim de, gördüm nice halleri,
Zamanı yarıştırdım, saymışım elli sene.
Ahirete yol ettik, nice gül gönülleri,
Dualar yaraştırdım, saymışım elli sene.
/
Ekmeğimiz aşımız, gurbetlere ram oldu,

Gönlünü verince, ışıklar saçtım,
Evvelden sevgine, ne çok muhtaçtım,
Kıvrana kıvrana, derdimi açtım,
Kapımın dışında, yel oldun artık.
Neyleyim sevdiğim, el oldun artık.
/

Kuzinenin üstünde, kaynardı türlü çaylar,
Gönüllerde kurulur, en muhteşem halaylar,
Birlikte çekilirdi, harmanlarda halaylar,
İçten bir kahkahayla, gülerdik eskilerde.
/
Fazla yağmur yağınca, damlarımız akardı,

EVE DÖNER İNSAN

Hayat acıların yokuşunda,
Acımasızca devam ederken,
Fasılasız bir yolcudur insan.
Sokakların dertlerini sırtlanır durmadan.

Hassas iştir evlilik, gel beni biraz dinle.
Sadece o yürekte, kalmaz isen evlenme.
Her gün kavga temaşa, ömür geçmez yeminle,
Dertlerini eşinle, bölmez isen evlenme.
/
Sanma ki laf-ı güzaf, tecrübedir hayattan,