SOSYAL MEDYA (Destan)
Çıktığından beri, halimiz yaman,
Engelsiz gezenler, sosyal medyada.
Etmeyin desek de, kızarlar hemen,
Yel gibi tozanlar, sosyal medyada.
Helal haram karıştırdı,
Söylemekten utanırım.
Yalanları yarıştırdı,
Söylemekten utanırım.
/
Nasılda iğrenç bir zamana düştük
Söylesen suç söylemesen olmuyor
Acınır hallere durduk gülüştük
Söylesen suç söylemesen olmuyor
/
Giderek bozuldu kalmadı vefa
SÖYLEYİN
Bir gün ki gideceğim, zamanım durduğunda,
Ömrümü şerha şerha, kazdığımı söyleyin.
Gerçeğin sonsuz gücü, nabzıma vurduğunda,
Her zaman doğruları, yazdığımı söyleyin.
Ben bir düşün yamacında uyurdum Süreyya
Öksüz yüreğimin sesleri yankılanırdı kulaklarımda
Hiç kimseyi duymazda
İçimi duyardım sadece
Ne çok konuşuyormuş içim Süreyya…
/
Parmaklarım titreye titreye buluşuyorum kalemle her defasında
Geçmişin terazisinde tartıyorken çocukluğumu
Yamalı dirseklerde eskiyen okul sıralarında
Islanan gözlerimi kaçırıyorum
Gözlerim Süreyya
Acısını saklayamıyor, anlatamıyorum…
Süreyya
Öksüz mevsimler kundaklanırken benliğimde
Karanlığın ortasında yankılandı çığlığım
Gözpınarlarımda tutuldu zaman
Bakarsın soluğumda demlenen infialler
Avuçlarında kurar otağını
Ay yüzlü çocukların
Kirli yanaklarından süzülürüm Süreyya
Taklacı güvercinler çırpar göğümde kanatlarını
Ezgisi bilinmez bir notanın nağmelerinde
Yetim telaşlarımla ağlarım
Utanmam Süreyya ağlamaktan
Bir gün dağılırsam, dört tarafımdan,
Kitaptan defterden, toplayın beni.
Bakmayın arada türlü gafımdan,
Bitmeyen dertlerden, toplayın beni.
/
Rabbim bırakmasın, beni fikirsiz,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!