Adem Efiloğlu Şiirleri - Şair Adem Efiloğlu

SEN BENİM EN GÜZEL ŞİİRİMSİN 2
/
Sen benim en güzel şiirimsin
Biliyor musun sevgilim
Zaman yetişemezken içimizin rengine
Bir ışık busesi ısmarladım gökkuşağından

SEN BENİM EN GÜZEL ŞİİRİMSİN 3
/
Sen benim en güzel şiirimsin
Çimen gözlerine donandıkça toprak
Her hali nefes nefese iklimlerin
Hatta bir deniz kıyısında yosun

SEN BENİM EN GÜZEL ŞİİRİMSİN 1
/
Sen benim en güzel şiirimsin
Sözlerimin hükmüne eğilmedikçe
Yeniden bilenen umutlara tomurcuk
Ağzına bandırılan bir tebessüm

Kadın:
Hayatın hükmüne eğilmedikçe
Yeniden bilenen umutlara tomurcuk aşkın
Ağzına bandırılan bir tebessüm
Ve sığdırılamayan nice kelimeye
Bu yüzden cümlelere esir kalmasın duygular

Yıkıldım uğrunda, bitti gençliğim,
Oysa bismillahım, sen değil miydin?
Beni olmazlara, itti gençliğim,
Tek arzum günahım, sen değil miydin?
/
Nicedir yolunda, heder olmuşum,

SENDEN SONRA

Sevinçlerin şakağından vurulduğu bir demdeyim.
Aklıma geldin.
Boynu bükük anılarım süzüldü gözpınarlarımdan.
Zehirli sözcükler gezinip durdu aklımın kıyılarında.

SEN GİDİNCE ANLADIM



Ağıtlar var içimde, günlerimi karartan,

Aklıma düşüyorsun,
İçimde tazelenmiş umutlarla,
Çiçeklenen ağaçları seyrede seyrede,
Geçiyorsun aklımın kıyılarından.
Biliyor musun?
Dahice bir fikir gibi geliyor seni düşünmek,

SENİN İÇİN DEĞERDİ



Vuslatının derdini, senelerce yüklendim,

Sustum kimseler bilmez, geçen seneler boyu,
Hep içime içime, aktım seni sevince.
Seviyorsa bir insan, değişmiyormuş huyu,
Artık duvarlarımı, yıktım seni sevince.
/
Varlığınla mutlanır, yokluğunda küserdim,