Adem Efiloğlu Şiirleri - Şair Adem Efiloğlu

Ay yüzlü çocukların
Kirli yanaklarından süzülürüm Süreyya
Taklacı güvercinler çırpar göğümde kanatlarını
Ezgisi bilinmez bir notanın nağmelerinde
Yetim telaşlarımla ağlarım
Utanmam Süreyya ağlamaktan

Bir gün dağılırsam, dört tarafımdan,
Kitaptan defterden, toplayın beni.
Bakmayın arada türlü gafımdan,
Bitmeyen dertlerden, toplayın beni.
/
Rabbim bırakmasın, beni fikirsiz,

Tuana;
Bir çocuğun bayramlıklarını giydiği heyecanla koşuyorum şiire,
Her şiir benim için bayram.
Seni bulduğumdan beri içim bayram Tuana…
Cennet bahçelerinde yazılmış isimlerimiz,
Diyorum ki benim sevgim ait değil bu dünyaya

Hümeyra!
Kalbini yarıp, bahşedebilir misin sevgiye,
Bağışla desem, bağışlayabilir misin İstanbul’u.
Affetmenin heyecanıyla fısıldasam,
Sesimi duyar mısın?..
İçimde uzak bir gurbetin sızılarında,

Özümü soranlara, sözümle ders vereyim,
Ergenekon’dan beri, şahsiyetli Türk’üz biz.
Kelimeler çağlasın, izimle ders vereyim,
Zalimin karşısında, dirayetli Türk’üz biz.
Mazluma kanat geren, merhametli Türk’üz biz…
/

Tanrı dağlarında kurt, Anadolu’da aslanım,
Hürriyet ateşinde, alev alır dört yanım,
Bayrağıma can verir, damarda akan kanım,
Şehadetse sek içen, Türk’ün oğlu Türk’üz biz.
/
Beş kıtanın hepsine, mührümüzü vurmuşuz,

Yunus Emre pirimin, sözleriyle hemhalım,
Fuzuli söyledikçe, gurur doluyor halim,
Akif’in sözlerinde, vatan kokar her dalım,
Vatan mevzu olunca, azametli Türk’üz biz.
/
Bir öldük bin dirildik, ölmeyiz vatan varsa,

Bakış açısını değiştir duygularının,
Koy pusulanın kadranını hedefine doğru
Ölümü istiyorsan ısmarla meleğinden…
Gözlerini açtığında,
Hala bahar kokmuyorsa saçların,
Ve uçurtmaların peşinde koşmuyorsa bakışlar,

TUZUNU SİLKELEDİ DENİZ

Nefesimi tembihledim az önce,
Esmesin deli deli diye.
Denizi ıslatmış,
Dalgalara kafa tutmuştum,

ÜFLE NEFESİNİ NEYZEN


Üfle nefesini neyzen,
Toprağım tuza
Bakışlarım buza dönüşsün