Adem Ayazsın Şiirleri - Şair Adem Ayazsın

Dünyaya aldanmayan Peygamberi tanırken
Dünyaya aldanma derim kendim aldanırken

Dünya yalandır deyip de yine dünyaya kanıyorsun
Sen ahiret tarlasına yalan derken bile aldanıyorsun

Dünyaya meyletmek yanlış bir karardı
Çünkü nereye yönelsek orası karardı

Devrilmiş at gibi çekip vururlar seni
Yanıp kül olsan bir de savururlar seni

Yıllarca hayalinle avundum durdum
Birgün gelirsin diye hayaller kurdum
Görsem nur cemalini kölen olurdum
Hasretin dayanılmaz oldu Efendim

Mazlumlar kan ağlıyor vahşet her yerde

O eski sen;
Bilmem ki ne desem
Hangisini söylesem
Dünyadaki cennetim
Ahirette minnetim
Bozulmayan diyetim

Yokluğunda ne evim var ne de ocağım
Ben evim diye hep sana sığınacağım

Acı verse de düşündükçe dünlerim
Yine de özletiyor dünlerimi günlerim
Dünlerimde sen varsın ey ağrısı güzel
Gel diye seslen bana ey çağrısı güzel

Ey hiç ölmeyecek gibi yaşayan insan, emin ol ki öleceksin
Para, mal, mülk ile değil, iki metre kefen ile gömüleceksin

Ey kalbim,
Gönlüm sevdiğimde oldukça
ona kırılma

Ey Rabbim,
Ruhum bedenimde oldukça