Adem Ayazsın Şiirleri - Şair Adem Ayazsın

Aldığın her nefeste döktüğün termiş
Emeğin şöyle dursun, gölgen yetermiş
Yokluğun ne zor imiş, özlem betermiş

Sesimi en fazla duyandır babam
Gidişin düş olsun, uyandır babam

Olsun çatım bacasız, odam sobasız
Yaşar giderim komşusuz, akrabasız
Şikayet etmem Allah'a da ey gönül
Bayramın tadı çıkmıyor ki babasız?

Bağrını yaktığın bu adamı tanır mısın?
Izdırabını görsen bilmem utanır mısın?

Allah'tan başka etme kimseyi baş tacın
Üzerler seni, ya sonun olur ya da acın

Sen boynunu bükmezdin ey şanlı bayrak,
Sen zaferdin, sen namustun sen vatandın
Görmedi belki bu kadar arsızı bu toprak
Ne o, yoksa sen de mi halkından utandın?

Bazı kadınlar vardır ölümüne sever
Bazı kadınlar vardır ölümünü sever

Sen tek başına yudumlarken kutsal çileni
Geçmedin sen, korkudan uğrunda geçileni

Düşmanı güçlü sanma, tepesinde yığınla ah var
Diren ve korkma sakın, senin yanında Allah var

Harabe gönlüm bulmuşsa seni
Her yeri saraydır kurmuşsa seni
Hasretle beklerim tek bir buseni
Bir tatlı özlemsin buruk sinede

Bir ilmek attım dokudum seni

Düşmanın kıramadığı belimizi fay kırdı
Sanki toprak kendinize gelin diye haykırdı

Ölümü değdirmedin dudağına dişine
Hiç aldırış etmedin gelenin gidişine
Dört elle sarılırken bu dünyanın işine
Birgün sen de gideceksin, gün belli değil

Sererler bedenini o musalla taşına