Adem Ayazsın Şiirleri - Şair Adem Ayazsın

Halkın başında tac olsa da yerim
Yine de bitmez hüznüm, kederim
Kitabıma el basıp yemin ederim
Rabbim razı olmazsa kaybederim

Kaf dağına çıksam nokta kadarım

Ey Rabbim!
Kaderime ne yazarsan yaz, baş üstüne
istemezsen koymam ben taşı taş üstüne

Allah izin vermedikçe sizi kimse böldüremez
Ölüm gelse de çiçeklere tohumu öldüremez.

Başımıza gelenler bilmem hayır mı şer mi
Eğer Allah istemişse bize söz düşer mi

O Allah ki seni sever ve sana yar
Kim eyleyebilir dünyayı sana dar

Allah dilerse elmas kararır, kömür parlar
Allah için dağılanı, yine Allah toparlar

Gülmelerim eski gülmeler değil,
Eski dostlar düşman şimdi,
Kardeşlerim çook uzakta
Nedense hepsi aynı tuzakta
Düşmanlığa mı üzülsem, vefasızlığa mı
Kalabalıklar içinde düştüğüm yalnızlığa mı

Geç anladım yol uzun, köprü yok, su derinmiş
Bu yolda bedel ödemek değişmez kaderinmiş

Ne dünyanın parasındayım ne milyonunda
Katlanırım ben Allah razıysa işin sonunda

Özletmeyi anlat bana
Özlemeyi ben bilirim
Sevilmeyi anlat bana
Üzülmeyi ben bilirim

Gelir misin bekleyince

Cenneti görmedim ama tattım
Ben ki annemin dizinde yattım