Adem Ayazsın Şiirleri - Şair Adem Ayazsın

Hasretin alev gibi düştü derinlerime
Bir mucize beklerim yıkık hayallerime
Adını mıh gibi işledim de derime
Bir gün kavuşur mu ellerin ellerime

Söyle bana sevdiğim bize ne oldu
Hayran hayran baktığım göze ne oldu
Arayıp sormuyorsun, onu bırak da
Özünden kıskandığın öze ne oldu

İki saat yazmasam kızıp küserdin

İki bölümdür oynuyorum son bölümü bekliyorum
Son bölüm hayırsızsa ya Rabb ölümü bekliyorum

Bulanmış sular,
içemiyorum
Eğriyi doğruyu seçemiyorum
Kendimden geçmek istedim
Geçemiyorum
Sıkıştım kaldım

Büyüklenme insanoğlu, zannetme ki dünya kadarsın
Bugün gökler kadar geniş, yarın mezar kadar darsın

ÇAĞIR BENİ

Sensiz yattım uyandım
Hüzünlere boyandım
Yokluğuna dayandım
Ne olur çağır beni

Karanlık çökünce köpekler havlar çakallar ulur
Şafak sökünce köpekler de çakallar da kaybolur

Zannetme bu kırdığın bi cam parçasıdır
Kırdığın kalp onarılmaz can parçasıdır

Can cananı istemese ruh cananı çekmezdi
Asıl olan beden olsa, ona can gerekmezdi

Cehennem yolu iniş, cennet yokuştu
Yokuşu zor gördü insan, inişe koştu
Hakk aşkını bilseydin ey deli gönül
Cehennem de boştu cennet de boştu