Adem Ayazsın Şiirleri - Şair Adem Ayazsın

Hakettiğin yer ne geniştir ne de dardır
Gördüğün değer hissettirdiğin kadardır

Ruhum asi bir yolcu, dünya bir handı
Menzilim rıza lillah, yol imtihandı
Ey zalim! Zulmün bana rüzgar gibidir
Asıl nefsim bana fırtınaydı tufandı

Ruhum asi bir yolcu, dünya bir hanmış
Yolum dikenli bir yol, dert imtihanmış
Büyük zannederdim derdini dünyanın
Dünya derdi rüzgarsa, nefsim tufanmış

Aşka değer vermeyenin cürmü büyüktür
Aşktan anlamayan gönül ömrüne yüktür

Sevdanın ikliminde bir aşka düştüm
Alışılmış aşklardan bir başka düştüm

Sanki bitmeyen tatlı bir rüyadaydım
Sanki o sevsin diye bu dünyadaydım

Gözlerim nemli boğazımda kördüğüm
Nereye baksam hep sensin gördüğüm

Aşk ateşi ne yamanmış, gel de yanma
Gel de onsuz geçen rüyalardan uyanma

Aşk uğruna yanıp yıkılsa da gönül evin
Bitti diye üzülme, yaşandı diye sevin...

Aşkla koştum yare, yar uzaklaştı adım adım
Oysa aşk arttıkça yar kaçarmış, artık anladım

Sana olan aşkım olmasa olur mu bensiz değerin
Aşksız terkedilmiş bir kuyusun sen sessiz ve derin

Bir gönüle aşk girdi mi göz görmez olur kulak sağır
Sonra bahtına ayrılık düşer ki ölmekten de ağır