Anne karnında ısındık dünyada haşlandık
Boşuna umutlandık, sevindik, telaşlandık
Hangi ara büyüdük biz, ne ara yaşlandık
Ölüm de yetmedi tabutumuzda taşlandık
Hayat zor, ben yorgunum, halim yok, yol uzun
Düştüm derin sulara, köprüsü yok, göl uzun
Rahmet-i Rahman'dan umut kesilmez amma
Zindan karanlık, duvar kalın, dikenli tel uzun
Bazen neşe içindeyim, bazen daralıyorum
Bazen sevdama kanıp, gönlümü yaralıyorum
Bazen hayata kızıp, ölümü aralıyorum
Bazen dünyaya dalıp, ömrümü karalıyorum
Günahla nefis arasında perde olan edep ile ardır
Nefis; haramı helal gibi süsleyen bir hilekardır
Bir tren yolunun raylarıyız biz
Tutunuyoruz, yanaşamıyoruz
Nedir bu sevdanın ardındaki giz
Bakışıyoruz, kavuşamıyoruz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!