Aşık benim, sevda benim, yar benim
Yar yüzünden ne dertlerim var benim
Gündüzüm hasret, gecelerim zor benim
İçten içe hiç sönmeyen kor benim
Affet Allah'ım. Seni hakkıyla bilip de anamadık
Ahirette yanmamak için dünyada yanamadık
Dünyanın süsüne kandık, nefse dayanamadık
Tam On dört asır geçti ama hala uyanamadık
Kork ey gönül göreceğin ne varsa nefsinden
Ve Kork ey gönül vereceğin son nefesinden
Rahat rahat yaşıyorken baharda yazda
Herşeyim var diyerek övünen dev benim
Bir deprem yetti bana o soğuk enkazda
Gördüm ki ne sokak benim ne de ev benim
Bana canım dedin, ölesim gelir
Ölüp ölüp sana dönesim gelir
Yolunu gösteren meşale gibi
Ellerinde yanıp sönesim gelir
Sen sevdin hayata hevesim gelir
Sensiz gözlerim kör ruhumda perde
Dert denir mi hasret yoksa o derde
Ne köşk isterim ne sarayda gözüm
Neyleyim senin olmadığın yerde
Senle buldum şu hayatta olmazsa olmazımı
Ey sevgili; sen ol ki ben de olayım, olmaz mı?
Sanma ne ölümden ne bu asırdan korkuyorum
Asıl ben ölümden sonraki sırdan korkuyorum
Ölüm günü ne sondadır ne baştadır
Her yaşayan her an öleceği yaştadır
Kaç sene ömrüm varsa aşmak istiyorum
Ben artık ölümle vedalaşmak istiyorum




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!