Adın gibi sel olup yıktın sevgimi,
Önüne ne geldiyse sürükledin gittin.
Ben selinin önünde set olmaya razıydım,
Sen beni kaybetmeyi seçtin.
Bir düzen kurmuştum kalbimde,
Adını andıkça sızlar içim,
Bir yara gibi kanar sessizce.
Geçti sanırlar zamanla her şey,
Meğer bazı acılar büyür gecede.
Sesin düşer aklıma ansızın,
Adını dağlara değil kalbime yazdım,
Rüzgâr silmesin diye, zaman aşındırmasın diye.
Taşa kazınan her şey unutulur bir gün,
Ama kalp unutmamayı bilir.
Geceyi adınla aydınlattım,
Sana hakkını helal et ana diyemedim soğuk yüzüne;
Açıpta bakamadım yokluğuna dayanamıyorum anam..
Günlerim senden ayrı geçti hep doyasıya sarılamadım
Canım anam ben geldim diyemedim ve doyasıya öpemedim!
Yanımda olsaydın anam ne derdim kalırdı ne kederim,
Sivas’ın bağrından kopmuş bir aşığım,
Ayaz yemiş sözlerim, serttir dilim.
Sevdayı susarak öğrendim ben,
Yanık yanık çalar gönül telim.
Çiçekleri sevdirmezler dediler,
Aşka tövbe olsun dedim
Dilime değil, kalbime söyledim.
Çünkü sözler kolay vazgeçer
Ama kalp, en son teslim olur.
Sevmek bir yangındı,
Aşkın cehennemim oldu,
Ateşi senden, yanışı benden.
Ne kaçabildim içimden
Ne de sönmeyi öğrendim senden.
Dualarım yarım kaldı gecelerde,
Aşk geldi, kalbimi açtım,
Hüzün içeri yerleşti.
Biri umut diye gülümsedi,
Diğeri sessizce büyüdü içimde.
Sevgi sıcak bir rüzgârdı,
Bir kapı kapandı sessizce,
Adını söylemeden çıktı zaman.
Gözlerin kaldı duvarlarda,
Ben ise eşyalar kadar yalnızım şimdi.
Gitmek, kelimelerin en ağır haliymiş,
Başkalarının sözüyle sevdiğini kıran kadın,
Kendi sesini susturduğunun farkında değil.
Kulak verdiği fısıltılar yabancı,
Ama kırılan kalp en yakını.
Bir bakışa sığacak gerçeği,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!