Bekleyeni de O bekletir,
Sabredenin yükünü de O bilir.
Vakit, Hakk'ın emrinde saklı,
Yol, kaderin sırrında yazılı.
Sonbahar ayını nisan mı sandın?
Ölüm selasını ezan mı sandın?
İnsan sıfatında ne yılanlar var,
Her yüze güleni insan mı sandın?
Bana hayatta en çok neyden korkuyorsun deseler
sanmak derim.
Hiçbir şeyin
sandığın gibi olmaması değil asıl korkum;
her şeyin bir anda hiç olması.
Bazı şeyler yoluna girsin,
Güzel olsun diye uğraşmıyorum artık.
Çünkü öğrendim:
Bazı rüzgârlar esmek için eser,
Bazı nehirler taşar,
Bazı insanlar dönmez.
Sanma ki hak kalır yerde,
Her söz yazılır Hakk'ın divanda.
Varsın geciksin dünya hesapları,
Şaşmaz adalet er ya da geç zamanda.
Mazlumun ahı yükselir arş-1 âlâya,
Belki bir hükümdar kudretindeyim,
Belki en aşağı kul hükmündeyim;
Belki adı konmamış bir hakikâtim,
Belki herkesin bildiği bir gölgeyim,
Bana sorsan ben senleyim, senciyim,
Kapıyı çarpmadım bile
Anahtarı da almadım
Sadece çıktım.
Arkama bakmadım
Ne bir laf söyledim ne de kırıldım.
Şu telaşlarım bir bitse,
Sessiz bir sabaha uyansam.
İçimdeki o eski özlem,
Usulca yolunu bulsa belki.
Belki uzaklara giderim,
Bir gün gelir, anlarlar geç kaldıklarını,
Kaybettiklerini değil, aslında kıymetini bilmediklerini.
Ardından bakakalırlar uzaktan,
Elleri boş, yürekleri yangın yeri.
Ne bir sesleri çıkar ne bir adım atarlar,
Eskisi gibi değiliz artık,
Bir vapur sessizliği çöktü aramıza.
Yorulduk biraz, anlarsın ya,
Söyleyecek söz değil, his eksildi cümlelerden.
Sessiziz, düşünceliyiz,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!