Bazı şeyler yoluna girsin,
Güzel olsun diye uğraşmıyorum artık.
Çünkü öğrendim:
Bazı rüzgârlar esmek için eser,
Bazı nehirler taşar,
Bazı insanlar dönmez.
Değiştiremeyeceğimi anladığım şeyleri kabul ettim.
Tıpkı yağmuru durduramayacağım gibi,
Tıpkı geceyi gündüz edemeyeceğim gibi.
Bıraktım.
Ne direniş, ne isyan, ne de umut tazelemek…
Sadece sessiz bir "olduğu gibi" var artık.
Savaşım bitti.
Kazandım mı? Hayır.
Kaybettim mi? Belki.
Ama en çok, savaşmayı bıraktım.
Ve bu, içime en çok dokunan barış oldu.
Ellerim boş, ama omuzlarım hafif.
Gidenin ardından bakmıyorum.
Geleni de beklemiyorum.
Sadece duruyorum.
Ve bu duruş, bana yetiyor.
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 21:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!