Sanmak Şiiri - Abdulkadir Cebeci

Bana hayatta en çok neyden korkuyorsun deseler
sanmak derim.

Hiçbir şeyin
sandığın gibi olmaması değil asıl korkum;
her şeyin bir anda hiç olması.

Elimde sandığım her şey kum gibi akarken,
varlık dediğim ne varsa yokluğa devrilirken.

En çok da o an
"nasıl da emindim" diye
düşünmekten korkuyorum…

O yüzden sanmak derim.
Çünkü sanmak,
bir şeyi beklemek kadar
kaybetmeye de yakındır.

Ve insan
en çok
tam emin olduğunu sandığı anda kaybeder…..