Her gelen dünyaya bir dava yapmış
Ne yapmışsa insana insan yapmış
İnsanlar han, saray kuşta yuva yapmış
Ne yapmışsa insana insan yapmış
Hayal mi gördüm, yoksa bir kara düş mü Elden ele geçip, solgun bir güle dönmüşsün.
Gözlerinde feri sönmüş, eski bir gülüş mü,
Bir vakit harlı ateşken, şimdi küle dönmüşsün.
Nice omuzlar taşımış, çekmiş senin yükünü,
Nice yabancı el sarmış, o incecik belini.
Konuşmaya geldim sana,
sözün vardı bahara karşı;
ama gördüm ki ellere bülbül, bir bana lâlsın.
Gülüşün başka dallarda açmış,
seni dinleyen rüzgâr bile şaşmış.
Müsait misin?
İş çıkışı buluşalım.
Bir kahve alıp yürürüz,
bugünü şikâyet ederiz bir birimize…
Sokaklar dinler bizi,
Düşmüşüm bir damla suyun peșine,
Çöl olmuş içim susuz hevesine.
Bir serap misali yanar ateşine,
Bu âlem içinde senin yerin ne?
Bir nefes ararım adınla dolan,
Elmasta koku olmaz,
Âşıkta uyku olmaz,
Aşk bir düștü mü gönle,
Can beden de misafir olmaz.
Gece gündüz bir olur,
Seninle karşılaştım; içimde gün karardı,
Gözlerin değdi yere, mühür vurdu ölüm.
Bakışın bir geceydi, boğuldu kaderimde,
Nefesimi mezara çeken bir rüzgardı ölüm.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!